31 maart 2008

Een nieuw begin

Verbeelding is het begin van creatie. Je verbeeldt wat je verlangt, je wilt wat je verbeeldt en tot slot creëer je wat je wilt.
George Bernard Shaw (1856 - 1950)
Zomaar in eens, zo leek het tenminste, was mijn motivatie om af te vallen verdwenen. Ik zou willen dat ik kon zeggen dat het zomaar in eens verdwenen was, want dan kon ik er niets aan doen en hoefde ik er ook niets mee te doen. Maar helaas, als ik eerlijk ben, dan moet ik toegeven dat ik me al een tijdje op glad ijs begaf. Al die tijd liep ik mijzelf toe te spreken hoe bang ik was om al mijn schaars verloren kilo’s weer aan te komen. Man, wat kan je jezelf daar mee pesten, zeg!

Ik had het kunnen zien als ik de signalen op had gemerkt. Eén van die signalen was het aantal keren dat ik de laatste tijd ging sporten. Logde ik in februari nog 12 keer in, in maart kwam ik maar tot een schamele 8 keer. Ook het aantal getilde kilo’s en de verbrande calorieën waren gemiddeld lager. Ik heb een vrij strak schema: dinsdag na het werk, vrijdagochtend en zondagochtend. De laatste tijd komt het te vaak voor dat ik de dinsdag niet ga en dat ik de rest van de week ook geen “tijd” kan vinden om een keer in te halen. Onzin natuurlijk, maar je moet jezelf toch iets vertellen, nietwaar?

Een tweede signaal dat ik eerder op had kunnen pikken was dat ik plotseling geen eetdagboek meer bijhield. De week voor Pasen kwam er helemaal niets van, maar gelukkig kon ik het afgelopen dinsdag tot en met donderdag weer invullen… om er daarna weer mee op te houden.
Een derde signaal was dat ik andere dingen ging kopen: volle yoghurt in plaats van magere, pinda’s, geitenkaas, you know… dat soort dingen… ik bedoel, pourquoi? Het is allemaal wel lekker, maar was dat nou echt nodig? Nee.

Hoe langer ik er mee doorging, hoe vervelender ik me begon te voelen met vanavond als triest hoogtepunt. Ik zat mijzelf behoorlijk dwars. Maar een uurtje “soul searchen” doet wonderen, evenals de EFT die ik daarbij gebruikt heb. Tot mijn verbazing zaten er nogal wat overtuigingen dwars. De eerste was dat ik vond dat ik na al die tijd afzien wel iets “verdiend” had. Waarom dat in de vorm van eten moest, weet ik niet, maar blij werd ik er in ieder geval niet van.

Een tweede overtuiging die me dwars zat was dat ik bang was om succesvol te zijn met afvallen. Als je jarenlang overgewicht hebt gehad, en je komt langzamerhand uit je schulp tevoorschijn, dan heeft dat nogal wat consequenties. Je moet jezelf laten zien aan de wereld. Ik ben daarmee bezig, en ik kan zien aan de manier waarop ik tegenwoordig schrijf, dat ik mijzelf meer laat zien. Ik moest mijzelf dus echt vertellen dat het oké is om dat te doen, ook al vind ik het best eng. En het is dus ook oké, om succesvol af te vallen. Het voelt nu een stuk beter om dit zo op te kunnen schrijven. Met die ervaring ben ik op zoek gegaan naar een strategie om weer stappen te zetten op mijn pad naar gezondheid.

Eén van de dingen die goed werkt is om “aan de hele wereld” te verkondigen wat je plan is en om daarover verslag uit te brengen. Dus: hieronder volgt mijn strategie voor deze en de komende weken. Ik zal jullie laten weten hoe mijn ervaringen daarmee zijn.

Omdat ik ook maar een mens ben… moedig mij aan door een commentaar op dit bericht achter te laten!

Alsjeblieft???!!!

Mijn (hernieuwde) strategie
1. Ik ga op dinsdagmiddag, vrijdagochtend en zondagmorgen naar de sportschool.
2. Ik vul elke dag mijn eetdagboek in en houd me aan de richtlijnen en hoeveelheden.
3. Ik drink elke dag 2 liter water.

Ik weet dat het beter is om met maar één doel te beginnen, maar mijn periode van gebrek aan motivatie duurde slechts kort, waardoor ik wat strenger durf te zijn. Als ik er langer uit was geweest, dan had ik met één doel moeten beginnen.

Nadat ik mijn doelen weer vastgesteld had, heb ik mijn “plaatje” van de toekomst weer van stal gehaald. Visualisatie! Wat wilde ik ook nog maar bereiken en hoe zag dat er ook nog maar uit? Hoe voelt het ook nog maar om een gezond lijf te hebben? Het helpt echt, want nadat ik dat had gedaan voelde ik mijn enthousiasme weer terugkomen. Ik zit nog wel een beetje te zuchten, maar de laatste weerstand klop ik morgenochtend bij het opstaan wel weg.

Morgen begint mijn volgende “rondje” van 12 kilogram! Als ik dat behaald heb dan heb ik 19% van mijn oorspronkelijke gewicht verloren. Wow! Ik ga een herinnering in mijn agenda plaatsen zodat ik jullie maandelijks én over een half jaar kan rapporteren over de verschillen die opgetreden zijn.

De huidige stand van zaken is

  • Gewicht verloren sinds 15 oktober 2007: 12,2 kg
  • Vet% op dit moment: 44,4% (was in begin 2007 52,3%)
  • Spiermassa% op dit moment: 22,2% (was begin 2007 12,5%)
  • Aantal cm’s verloren op dit moment: 45,5 cm (over 7 punten op mijn lichaam)

Ik hoop dat ik over zes maanden een uiterst positief verhaal kan schrijven over “how I did it”.

Groetjes, Jolanda



2 maart 2008

Lees dit niet als je snel wilt afvallen!


Sinds een tijdje weet ik het zeker… law of attraction werkt echt! Toen ik begin 2007 begon met positief denken moest ik in het begin net doen alsof ik geloofde wat ik dacht. Fake it until you make it, was het advies wat ik kreeg! Ik geloofde er namelijk geen zak van dat ik me met “denken” naar een lager gewicht kon brengen.

Nou… het kan dus wel!

Mijn gewicht was een gevoelig onderwerp, iets dat ik heel mijn leven gewoon niet in de hand had. Hoe ik het ook wendde of keerde, ik at gewoon te veel en groeide iedere keer de pan uit (ondanks steeds grotere pannen). Dus hoe kon iets simpels als positief denken me wel helpen dan?

Uiteindelijk begon ik onder veel gegiechel en gedachten van “dat lukt me noooooit!” een plaatje te vormen van mijzelf in een super sexy bikini met zo’n goddelijk lichaam, zwemmend in dat ene prachtige meertje in Frankrijk. In het begin was het een plaatje waar ik onrustig van werd, maar al snel werd het een running gag tussen een vriendin en mijzelf. Wat hebben we er om gelachen, maar ondertussen begon het toch serieuze vormen aan te nemen.

Ik ben nu twaalf kilo kwijt en om eerlijk te zijn moet er nog heel veel meer verdwijnen, maar tot mijn verbazing ben ik daar niet mee bezig. Ik heb het beroemde pad gevonden van de uitspraak: het gaat niet om het doel maar om het pad er naar toe. Ik ben begonnen met afvallen door gewoon minder te eten dan dat ik verbrand. Calorieën tellen dus. Ik doe dat met een amerikaanse website http://caloriecount.about.com/ en http://www.sparkpeople.com/, maar er zijn ook Nederlandse varianten waarvan http://www.valtaf.nl/ er ook een is. Deze zijn gratis, maar er zijn ook betaalde versies (mocht je die stok nodig hebben http://www.fitclub.nl/ .

Op de een of andere manier past het niet in mijn hoofd dat ik niet nog heel veel verder zal komen. En omdat mensen mij beginnen te vragen “hoe ik ‘m dat toch flik” geef ik graag mijn geheimen prijs.

Het geheim zit ‘m niet in de eerste plaats in hoeveel je eet of hoe vaak je naar de sportschool gaat. Natuurlijk, het is heel belangrijk, maar nog belangrijker is het om je gedachten te controleren. Waar ik namelijk al een tijdje achter was, was dat het me niet lukte om af te vallen als ik moest van mijzelf. Ik laat me namelijk enorm slecht commanderen en al snel word ik dan boos en krijg ik zo’n verongelijkt pruillipje omdat ik niets mag eten. Enorm zelfmedelijden overspoelt me dan met bijbehorende eetbui. Dus de truc was dus om te willen afvallen. En daar heb ik aan gewerkt. Ik ben niet eerder begonnen voordat ik het echt wilde.

Nu kan iedereen wel bedenken waarom het beter is om af te vallen. Iedereen kan bedenken dat je je lekkerder in je vel zult voelen of dat je minder snel ziek zal worden. Herhaal maar gewoon wat de pers ons de laatste jaren verteld heeft. Maar het weten is niet voldoende. Je moet het willen. Soms is daar een schok voor nodig en soms is het nodig om jezelf eens heel serieus aan te kijken. Je moet naar binnen gaan en verbinding maken. En dat is geen gemakkelijke job. Het heeft mij zeker 10 maanden gekost eer ik zover was.

In oktober 2007 was dat kennelijk zo ver, want in een overmoedige bui maakte ik een account aan bij caloriecount en ben gewoon begonnen.

Het vervelend is dat veel deskundigen het belang van de gedachten overslaan bij het starten van je plan naar gezondheid. Natuurlijk hebben ze gelijk dat altijd moet zorgen voor een negatieve balans (minder eten dan verbranden), maar ik heb wel gemerkt dat je lichaam slimmer is dan dat. Als het niet wil afvallen dan gebeurt het niet. Of het doet net alsof het meewerkt, valt snel af maar komt daarna net zo snel weer aan.

Ik dacht bij mijzelf: ik wil mijn levensstijl veranderen en niet kortdurend “even” op dieet gaan.
Ik had jaren een “ik wil het niet” laagje om mij heen. Stel je voor dat ik af zou vallen en mijn werkelijke ik moest tonen aan de wereld om mij heen. Veel te eng! Dus dan maar een laagje vet (en nog één en nog één) er over heen. Ik durf te beweren dat veel mensen die te dik zijn zo hun redenen hebben om niet af te vallen: bang om aantrekkelijk te zijn, bang om actief te worden, bang om niets meer te zeuren te hebben, bang om er leuk uit te zien, etc. Noem maar op. Iedereen heeft zo zijn redenen.

De snelle oplossing werkt uiteindelijk niet als je je hoofd niet ook meeneemt in het traject. Waarom wil je nou echt wel of niet afvallen? Wat heb je nodig om af te vallen?

Je zal wel begrijpen dat de antwoorden niet uit de wereld om je heen gehaald kunnen worden, maar dat ze vanuit jezelf moeten komen. Sonja Bakker, pak maar in. Montignac? Blijf maar in Frankrijk. Pillen? Poeders? Thee? Het probleem wordt niet opgelost als je op zoek bent naar de snelle oplossing. Gewicht dat je in lange tijd hebt opgebouwd raak je niet kwijt in 2 maanden. Hoe graag ik het ook zou willen… snel afvallen veroorzaakt snel aankomen.

De volgende aspecten kwam ik tegen in een artikel van Dumb Little Man.

  • Verandering aan de buitenkant moet voorafgegaan worden of samen gaan met verandering aan de binnenkant.
  • Veel mensen die weer aankomen (meer dan 95%!) doen dat omdat ze hun kijk op de zaken niet veranderd hebben. Ze veranderen hun gedrag voor een tijdje, maar diep van binnen hebben ze nog steeds dezelfde overtuigingen. Onbewust wachten mensen tot ze weer stoppen met het dieet of dat de fitness aanval weer over is, zodat ze weer terug kunnen naar het gewone leven. En ook al blijven ze minder eten en veel sporten, ze zullen altijd het gevoel hebben dat ze iets “missen”.
  • Als we onszelf vertellen dat afvallen moeilijk en zwaar is dan is dat ook zo. Overtuiging = uitkomst.
  • Hoe eerder we ophouden met “gemakkelijk” afvallen en op zoek gaan naar “effectief”, hoe sneller we werkelijk en blijven effect zullen ervaren.
  • Afval-martelaren zijn het ergst: “… en ik deed nog wel zo mijn best, en toch…” (hou daar toch mee op!)
  • Alhoewel eten, leefstijl en bewegen belangrijke ingrediënten zijn voor je succes, is die vier kilo op je schouders misschien nog wel de belangrijkste factor voor het veranderen van je fysieke staat.
  • Een dikkerd met alle kennis en bronnen, maar een verkeerde houding zal altijd dik blijven. Aan kennis heb je betrekkelijk weinig.
  • Een dikkerd met beperkte kennis, bronnen, genetisch potentieel* en de juiste houding, zal meer succes hebben.
    * Er zijn maar weinig mensen met een genetische afwijking waardoor ze niet kunnen afvallen.
  • Hoe sneller we ophouden om voor speciale gebeurtenissen in vorm te komen (verjaardagen, trouwerijen, etc) en in vorm gaan komen voor de rest van ons leven, hoe sneller we resultaten zullen zien.
  • De fitness- en medische industrie hebben vaak een uitzonderlijk eendimensionale kijk op het geheel: uitsluited fysiek. Dit is achterlijk, naïef en niet effectief. Veel gewicht verliezen is een complex, multi-dimensionaal proces (fysiek, emotioneel en psychologisch).
  • Afvallen gaat niet om het vinden van de juiste methode, maar om het vinden van de juiste mindset.
  • Veel (oke, de meeste) dikke mensen hebben legio excuses en vertellen leugentjes aan de lopende band. Vraag het mij en anderen die al succesvol afgevallen zijn en slank gebleven zijn. Ik ben bereid het op te biechten ;-) Het is dus een keuze om af te gaan vallen en daar eerlijk over te zijn.
  • Dik is geen scheldwoord, alleen mar een fysieke staat. Als je het als scheldwoord opvat beginnen daar je eerste stappen op het pad.
  • Hoe eerder je dik noemt zoals het is (in plaats van voluptueus, zwaargebouwd of stevig) hoe sneller je serieus kan worden over het onderwerp. Als het woord zeer doet, moet je er eerlijk naar kijken. Niet voor niets proberen we de pijn te verzachten met andere woorden, maar de inhoud blijft hetzelfde.
  • Hou op met anderen verantwoordelijk te maken voor je gewicht. Zolang het een “hullie” ding is, wordt het nooit een “mij” ding. In alle andere gevallen moet je gewoon van je kont afkomen en verantwoordelijkheid nemen voor jezelf.

Laat het me weten als ik je ergens me kan helpen!