19 mei 2008

Echte mannen en het geheim van totaal vertrouwen

Ik heb wat met "echte mannen". Mannen met spierballen. Mannen met overlevingsinstinct.

Op zondagochtend kijk ik vol verwondering naar Discovery Channel. Ray Mears is mijn favoriet. Hij ziet er niet uit, maar is door zijn kunsten zo sexy.... sorry, ik kan er niks aan doen. Hij kan binnen 2 minuten een vuurtje maakt met twee stokjes en een tentje bouwen met één draadje en een lappie stof.

Nee, dan de Survival Man. Die laat zich afzetten in een afgelegen stuk oerwoud, gaat dan op zoek naar een verrotte boom en vindt dan van die grote larven en eet ze op "omdat ze zo voedzaam zijn". Als je met zo'n man het bos in gaat dan kan je er van op aan dat je het overleeft.

Eén ding is duidelijk: met Survival Man kom je zonder voetschimmel het oerwoud uit, want hij weet dat het over gaat als je je voeten in de rook van een brandende termietennest houdt.

Ik kan er niets aan doen, maar mannen die hun schip sturen op de sterren, vuur maken met stokjes, larven eten in het bos en voetschimmel behandelen met rook, mogen wat mij betreft blijven. Wat nou radar, aanstekers, freezdry voedsel of Canesten?!

Met de ervaring van die ochtend nog vers in mijn geheugen zat ik gisteravond naar Indiana Jones and the last Crusade te kijken. Nog zo'n echte vent!

Met Indiana kan je in problemen geraken en er nog weer levend uit komen ook. Maar naast dat hij stoer is, is hij voor mij ook het toonbeeld van vertrouwen. Net als dat Ray Mears and Survival Man vertrouwen hebben.

In een van de laatste, en tevens mijn favoriete scenes uit de film moet hij een pad met "hindernissen" over om uiteindelijk de Heilige Graal te verkrijgen om zijn vader het leven te redden. Let goed op, want bij het begin van de derde minuut wordt van hem gevraagd om werkelijk vertrouwen te hebben en te geloven in wat hij doet. Vertrouwen is een grote stap, maar als hij het uiteindelijk doet, blijkt het nog allemaal goed te komen ook. Puur en alleen omdat hij vertrouwen heeft.

Vanuit mijn voorliefde voor stoere mannen neem ik volgende week "mijn cutie" mee naar de film: Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull. Ik hoop natuurlijk dat hij me daarna verrast met een zeiltochtje in het donker, een zelfgemaakt vuurtje, geroosterde reuzenlarven en een goede remedie voor een of ander vervelend kwaaltje (ik heb geen voetschimmel anders zou het helemaal cool zijn natuurlijk, hahahaha).

Opwindender dan dat kan een stoere vent wat mij betreft niet worden... .

Hier is het filmpje waar jullie op zitten te wachten. Let op het begin van de derde minuut!




18 mei 2008

Aandachtig

Er zijn zoveel mensen die denken dat ze niet kunnen mediteren, dat het te moeilijk is, dat hun gedachten te actief zijn. Begin met bidden. Vraag om hulp. Doe affirmaties. Mediteer dan niet, haal alleen adem. Als je in dat moment bent, haal dan alleen adem. Waar je ook bent in dat moment, haal alleen adem. Richt je aandacht 100% op die ene ademhaling, en dan op de volgende. Het vraagt maar een fractie van een seconde van stilte om de gratie, de transformatie te voelen.
(Sananda via Eric Klein, uit het boek, Jewels on the Path)

Zojuist at ik mijn lunch. Ik weet wat ik gegeten heb, omdat ik dat even daarvoor klaar had gemaakt. Maar heb ik ook maar één moment stilgestaan bij wat ik at? Tot mijn spijt moet ik zeggen dat ik mij door allerlei dingen af heb laten leiden. Ik had haast (zoals gewoonlijk), ik keek naar de regen buiten, de belletjes op de plassen, die collecterende meneer die om de een of andere manier mijn huis oversloeg en al die andere dingen die ik nu al niet meer weet. Eén moment kan ik mij herinneren, en dat was het moment waarop ik op een klein cherry tomaatje beet en voelde hoe de inhoud in mijn mond knalde. De koele, zurige smaak in mijn mond met de kleine zaadjes die mijn mond even deed samenknijpen omdat het tomaatje nog niet helemaal rijp was.
Waarschijnlijk heb ik verder “mindless” zitten eten.
De dingen doen met alle aandacht is zo eenvoudig nog niet. Mijn gedachten kunnen van links naar rechts en van voor naar achteren vliegen, zonder dat ik direct door heb dat ik allang weer weggedroomd ben bij waar ik mee bezig ben. Dat kan mijn lunch zijn, maar zelfs ook een gesprek dat ik met iemand voer. Ik kan afgeleid worden door de dingen die er in mijn privé-leven gebeuren, maar het kan ook zijn dat ik me mee laat voeren op emoties. Van al dat heen en weer geflits kan ik soms moe worden.
Een tijd geleden viel mij het woord mindfulness al eens op. Doe de dingen die je doet met aandacht, zonder dat je er een waardeoordeel aan plakt. Maar je weet hoe het is… geen tijd voor, geen zin in.
Toch wil ik er iets mee. Want elke keer dat ik me af laat leiden door alles om mij heen, heb ik meer kans dat ik terecht kom in een moeras van gedachten. En boy oh boy ik kan het zo ingewikkeld maken als ik me laat verleiden tot dat soort dingen. Veroordeling is dan heel gemakkelijk. Niet alleen van mijzelf maar soms ook van de ander.
Vind ik niet leuk. Kan ik vast niet. Oh jee. Ik wou dat ik …. Liever dat, dan … etc.

Nu lijkt het misschien net alsof ik me altijd af laat leiden, maar dat is niet waar. Ik ken die momenten van “in het nu” wel degelijk omdat ze heel af en toe voorbij komen.
Onlangs viel me weer eens op hoe ik mij zelfs tijdens een van mijn meditaties volledig mee liet voeren op gedachten. Ik was al druk in mijn hoofd en ik bleef het. En toen ik uiteindelijk minder druk werd, viel ik in slaap. Kortom, niet echt de bedoeling en hoogstwaarschijnlijk een geslaagde poging tot vluchten.
De keer daarna focuste ik me op mijn inademing en telde ze telkens in groepjes van vijf. Maar iedere keer dat bij de derde of de vierde inademing was, zat ik al weer ergens anders of was er al weer een gedachte door mij heen gegaan. Eén ding viel me wel op en dat was dat ik mijn lichaam begon te voelen. Ik voelde hoe mijn hart bonkte, mijn bloed stroomde (denk ik), de energie zinderde, en boven dat alles voelde ik ook de spanning die op verschillende plekken vast zat.
Ik weet het, tellen én voelen zijn nog altijd twee dingen, maar al heel wat beter dan wat ik eerst deed.
Op een gegeven moment voelde ik me wegzakken en was er alleen nog maar de ademhaling die in- in- in- in- in- ging. Op een gegeven moment draaide ik mijn aandacht naar de uitademing en voelde hoe die plotseling veel dieper dan voorheen uitging en hoe alle spanning die er was verdween in het grote niets.
Lekker man!
Een paar uitademingen was er niets anders dan die uitademing en ik verbaasde me er over met hoe weinig zuurstof ik eigenlijk toekon. Ondanks dat dit al weer gedachten waren stond ik ook stil bij de verwondering die ik voelde, hoe blij ik er van werd en dat ik me tegelijkertijd heel goed kon voorstellen dat dit ontzettend verslavend kon zijn. Allemaal gedachten…
Maar toch, dat korte moment van volledige aandacht zorgde er wel voor dat ik blijf oefenen. Ik weet nu dat ik het kan. Ik kan me, zij het kort, volledig losmaken van dat wat er allemaal in mijn hoofd omgaat, tot er niets anders meer is dan ikzelf. En dat is een lekker gevoel…
Op zoek naar goede informatie kwam ik de volgende links tegen:
Mindfulness, Studieondersteuning van Universiteit van Leiden door Robert M. Topman
Bij de laatste link staat het heel duidelijk beschreven wat het is. Klik ook door naar de MP3-oefeningen die genoemd staan. Ik ga ze zelf ook uitproberen…



11 mei 2008

Dank je wel


“Je moet positief denken,” werd er lange tijd tegen mij gezegd als ik vanuit mijn put omhoog probeerde te kijken. Zodra dat gezegd werd begon ik te draaien met mijn ogen en hoopte dat de geachte spreker snel op zou donderen. Lange tijd kon ik niet anders dan me richten op het moeilijke, het zware en het ingewikkelde. Daarmee doordrenkte ik me met het gevoel dat het heel moeilijk was om gelukkig te worden. Dit had tot gevolg dat ik ook inderdaad niet gelukkig was.

Maar een tijd geleden begon ik mijzelf te trainen om te richten op JA in plaats van NEE. Het is zo gemakkelijk om te zeggen: dát is iets dat ik NIET wil. Maar wat je dan wel wilt is veel moeilijker te zeggen, terwijl dit eigenlijk een logisch gevolg zou zijn. Want als je zegt wat je wel wilt zal je er namelijk ook verantwoordelijkheid voor moeten nemen. Ik hield het af, want wat moest ik als ik niets meer te zeuren of te mopperen had?

Maar het is zover… ik begrijp de wijze woorden nu. Positief denken is inderdaad de sleutel tot verandering. Ik hoor het je zeggen: “DÛH!“

Het gaat mij niet om het woordje willen. Maar om de verbinding die je aangaat met het onderwerp van je verlangen. Als je namelijk zegt: Ik WIL dat of dat… dan focus je je namelijk nog steeds op het feit dat je het niet hebt. Als je je focust op het willen dan blijf je daar hangen. Je verlangen wordt dan een ego-kwestie en als je niet oppast ga je er nog bij stampvoeten ook.

Stel je eens voor dat je werk niet leuk is. Er heerst een sfeer waarbij men elkaar vliegen afvangt, over elkaar roddelt en elkaar laat vallen als een baksteen als de situatie zich zodanig voordoet. Niet mijn situatie gelukkig, maar wel een situatie uit mijn omgeving.

Het is heel gemakkelijk om elke keer zuchtend naar je werk te gaan en te denken: wat heb ik toch een …-baan, wat zijn die mensen achterlijk en wat is het hier verschrikkelijk. Wedden dat je dan heel snel heel moe wordt van je werk? Door vanuit het NEE te denken druk je het energetisch van je af. Je wilt het niet. Soms moet je je hele lijf en geest inzetten om te voorkomen dat je geraakt wordt door de spelletjes die er gespeeld worden. Het vergt weinig inlevingsvermogen dat je dat alle energie kost die je maar hebt.

De andere kant van de situatie is echter dat je op een plek terecht bent gekomen waar je veel kan leren (over jezelf, over anderen of over de materie waar je je mee bezighoudt). Het kleinere aantal uren dat je nu hebt stelt je in staat om serieus werk te maken van je studie. En wat nou woon-werkverkeer? Wat is dat als je op vijf minuten lopen van je werk woont? Dit geeft je ook weer heel veel tijd om aan je studie te besteden. Kijk naar de dingen die je wel hebt en erken ze binnen het kader dat je allerliefste wens is om een werkomgeving te hebben waarin je je kan ontwikkelen, je de energie en tijd hebt om te studeren en dat het je ook nog genoeg geld oplevert om van te leven. Je hebt meer dan je denkt en bent eigenlijk ontzettend goed bezig. Geef jezelf dat klopje op je schouder wat je zo nodig hebt.

Als je even mazzel hebt draait de hele situatie zich 180 graden om, tot iets dat je wel wilt. Maar daarvoor moet je eerst accepteren dat het oké is om iets niet te hebben en blij zijn met dat wat je wel hebt, zonder dat je daarbij verwacht dat alles zich daarna magisch om zal draaien.
Acceptatie en tevredenheid zijn sleutels op weg naar manifestatie van je verlangen. Klinkt ingewikkeld misschien, maar als je het eenmaal meegemaakt hebt dan zal je zien hoe eenvoudig het eigenlijk is. Accepteer dat wat er is en voel je er goed bij. Dan pas zet je de deur open naar dat wat je het allerliefste zou willen hebben. Geen minuut eerder…

Omdat mij iets dergelijks afgelopen week overkwam voel ik me ontzettend dankbaar. Ik had me neergelegd bij het feit dat mijn verlangen niet ingevuld zou worden. Eerst was ik boos, toen verdrietig en toen kon ik niet anders doen dan het dan maar te accepteren. Binnen 48 uur draaide de situatie zich om. Ik zat er bij en ik kon net voorkomen dat mijn mond oncharmant openviel … Plotseling werd mijn wens ingevuld. Ongelooflijk maar waar.

Het klinkt een beetje afgezaagd, maar je moet echt niet denken dat ik nu al twee dagen op mijn knietjes met gevouwen handjes dankbaar zit te zijn. Uhm, als 't voor jou wel werkt, go for it! :-)
Voor mij is het meer een stilstaan bij het gevoel dat nu door mijn lichaam gaat, waarbij ik mijn hart voel kloppen en mijn maag de bron is van een zinderende energie. Een beetje vreemd, maar best lekker (net Rivella). Ik weet niet goed hoe ik het moet beschrijven, maar het is een gevoel van opluchting en blijdschap, maar het heeft ook iets stils. Ik kan de kracht van het Universum ervaren als ik het maar toelaat.

Het zal komen omdat ik nu bezig ben met dankbaarheid, dat dit filmpje op mijn pad komt. Ik ben zeker geen voorstander van de oorlog die op het moment gevoerd wordt in het Midden-Oosten. Maar het gevoel van dankbaarheid herkende ik wel degelijk. Ik vond het gebaar dat geïntroduceerd wordt in het filmpje gewoon heel mooi.

Dank je wel is de meest krachtige bevestiging van dankbaarheid, waarbij je je affirmatie extra kracht geeft. Het hoeft niet in woorden, maar mag ook in een gebaar, een gevoel of een stille gedachte die je laat vliegen als een vogel. Zelfs een paar dagen Ho’oponopono toepassen kan heel goed werken (nog een artikel over Ho’oponopono). Sta even stil bij de dingen die je hebt of die onlangs naar je toekwamen en zeg “Dank je wel”. Zelfs als het nog niet voldoet aan dat wat je wellicht liever had gewild. Zelfs als het nog totaal niet voldoet aan je liefste verlangen. Als je dank je wel zegt, bevestig je tegelijkertijd het vertrouwen dat je weet dat het alsnog naar je toe zal komen.

Dank je wel!
--
Laat me weten wat je vond van dit artikel door je reactie achter te laten. Als er iets is dat ik voor je kan doen, hoor ik het graag! Wist je trouwens dat je mijn berichten rechtstreeks in je emailbox kunt krijgen? Geef je emailadres door (zie rechtermarge). Je adres is veilig bij mij, daarom maak ik gebruik van Feedblitz.com



Wie dut mij wat?

Tjonge, ik heb een goeie dag vandaag. Ik ben blij, tevreden en zit hier voluit te genieten van mijn warme hok bij de computer omdat het buiten nog warmer is...
Toen ik even zat te surfen bij YouTube vond ik een liedje dat het gevoel ontzettend goed weergeeft. Ik ben een fan van Daniel Lohues. In dat prachtige Drents en de geweldige woordkeuze in zijn teksten vind ik regelmatig een weerklank van hoe ik mij voel. Ondertussen ben ik lekker bezig met een artikel dat ik later zal posten. Maar ik wou jullie mij lievelingsliedje niet onthouden...

--

Laat me weten wat je vond van dit artikel door je reactie achter te laten. Als er iets is dat ik voor je kan doen, hoor ik het graag!





10 mei 2008

Wat is liefde?


Tja, goeie vraag. Wat is liefde eigenlijk? Ik moet zeggen dat ik er niet direct antwoord op kan geven. Maar één ding weet ik wel en dat is dat ik liefde soms maar een ingewikkeld ding kan maken. Dat ingewikkeld maken is wat volwassenen doen met liefde. Kinderen maken liefde eenvoudig. Gewoon zoals het is. Dicht bij het hart. Omgeven door dat wat belangrijk is.

Stel jezelf eerst de vraag wat liefde is voordat je verder leest.

Een groepje professionele onderzoekers vroeg aan kinderen tussen de vier en de acht jaar oud: “Wat is liefde?” De antwoorden die ze kregen waren dieper en breder dan iemand ook maar had kunnen bevroeden. Ik heb het met open mond gelezen en er van genoten.

Wat is liefde?

Toen mijn oma reuma kreeg kon ze niet meer voorover buigen om haar teennagels te lakken. Dus doet mijn opa het altijd voor haar, zelfs nu hij ook reumahanden heeft. Dat is liefde
~Rebecca, 8 jaar

Als iemand van je houdt, dan zeggen ze je naam op een andere manier. Je weet dat jouw naam veilig is in hun mond.
~Billy, 4 jaar

Liefde is als een meisje parfum op doet en een jongen zijn aftershave en dat ze uitgaan en dat ze elkaar dan ruiken.
~Karl, 5 jaar

Liefde is als je uit eten gaat en je iemand het grootste deel van je frietjes geeft zonder dat je van hun verwacht dat je frietjes van hen terug krijgt.
~Chrissy, 6 jaar

Liefde is wat je laat lachen als je moe bent.
~Terri, 4 jaar

Liefde is als mijn moeder koffie maakt voor mijn vader en ze een slokje neemt voordat ze het aan hem geeft om zeker te weten dat de smaak goed is.
~Danny, 7 jaar

Liefde is als je altijd zoent. En als je moe wordt van het zoenen, dat je nog steeds bij elkaar wilt zijn en met elkaar wilt praten. Mijn mamma en pappa doen dat. Ze zien er stom uit als ze zoenen.
~Emily, 8 jaar

Liefde is wat er in de kamer is als je met Kerst even ophoudt met het openen van je cadeautjes en luistert.
~Bobby, 7 jaar

Als je wilt leren meer van mensen te houden, dan moet je beginnen met een vriend die je haat.
~Nikka, 6 jaar.

Liefde is als je een jongen vertelt dat je zijn shirt leuk vindt en dat hij het dan elke dag gaat dragen.
~Noelle, 7 jaar

Liefde is als een klein oud vrouwtje en een klein oud mannetje die nog steeds vrienden zijn, zelfs als ze elkaar al zo goed kennen.
~Tommy, 6 jaar

Tijdens mijn pianovoorstelling, toen ik op het toneel stond en bang was, keek ik naar alle mensen die naar me keken en zag dat mijn pappa naar me zwaaide en lachte. Hij was de enige die dat deed en toen was ik niet bang meer.
~Cindy, 8 jaar.

Mamma houdt meer van me dan iedereen. Er is niemand anders die me elke avond lekker slapen kust.
~Clare, 6 jaar

Liefde is als mamma pappa het beste stuk kip geeft.
~Elaine, 5 jaar

Liefde is als mamma ziet hoe stinkerig en zweterig pappa is en toch zegt dat hij knapper is dan Robert Redford.
~Chris, 7 jaar

Liefde is als je puppie je gezicht likt nadat je hem net de hele dag alleen hebt gelaten.
~Mary Ann, 4 jaar

Ik weet dat mijn oudere zusje van me houdt omdat ze me altijd haar oude kleren geeft en dan zelf nieuwe gaat halen.
~Lauren, 4 jaar

Als je van iemand houdt, gaan je wimpers op en neer en dan komen er kleine sterretjes uit je.
~Karen, 7 jaar

Liefde is als mamma pappa op het toilet ziet en ze dat niet vies vindt.
~Mark, 6 jaar

Je moet echt niet ‘ik hou van jou’ zeggen als je het niet meent. Maar als je het meent dan moet je het juist heel vaak zeggen. Mensen vergeten dat.
~Jessica, 8 jaar

De winnaar van allemaal is een vierjarig kind die naast een bejaarde man woonde die recentelijk zijn vrouw had verloren. Toen hij de oude man zag huilen liep het jongetje de tuin van de man in en klom op zijn schoot en zat daar alleen maar. Toen zijn moeder hem vroeg wat hij had gezegd tegen de buurman zei hij: “Niets, ik hielp hem alleen om te huilen.”
--
Laat me weten wat je vond van dit artikel door je reactie achter te laten. Als er iets is dat ik voor je kan doen, hoor ik het graag! Wist je trouwens dat je mijn berichten rechtstreeks in je emailbox kunt krijgen? Geef je emailadres door (zie rechtermarge). Je adres is veilig bij mij, daarom maak ik gebruik van Feedblitz.com