4 juli 2008

Eten, bidden, beminnen

Eten, bidden, beminnen
Eten, bidden, beminnen
Elizabeth Gilbert

Soms lees je van die boeken, waarvan je wenste dat je ze zelf geschreven had. Eten, bidden, beminnen is zo’n boek. Het werd geschreven door Elizabeth Gilbert op haar reis door Italië, India en Indonesië.
Ik hoorde voor de eerste keer over het boek toen ik op een onbewaakt moment naar Oprah zat te kijken. In het publiek zaten vrouwen die het boek als hun bijbel beschouwden. Sommigen hadden er een echte studie van gemaakt en hadden overal van die gele plakkertjes er in geplakt.

Ik moet twee dingen eerlijk toegeven nu:

  1. Ik had ook die neiging om met een gele arceerstift sommige stukken te highlighten zodat ze ik ze gemakkelijk weer kon vinden (maar ik kon me gelukkig inhouden)
  2. Voor het eerst sinds ik op mijn negende “Alleen op de wereld” van Hector Hulot las moest ik weer eens ouderwets janken om een boek.

De schrijfster wist sommige stukken zo prachtig te verwoorden dat ik er stil van werd en af en toe even op moest houden met lezen. Met name het moment waar Elizabeth in opperste wanhoop op de badkamervloer ligt en ze tot de conclusie moet komen dat ze beter kan gaan slapen omdat ze haar kracht nog nodig zal hebben vond ik een mooi en aangrijpend moment. Sommige uiterst emotionele stukken worden gesierd door heerlijke zelfspot en grappige opmerkingen. Dit is niet iemand die zich uiterst serieus neemt, maar wel een serieuze poging onderneemt om haar leven te verbeteren.

Na haar pijnlijke scheiding neemt ze een jaar vrijaf en gaat reizen. Zoals ze schrijft wilt ze in Italië de kunst van het genieten gaan ervaren, in India de kunst van aanbidding onderzoeken en in Indonesië wil ze kijken of ze die beide aspecten in zichzelf kan verenigen. Voor elk van de drie landen trekt ze vier maanden uit. Haar haast naïeve manier van reizen en haast kinderlijke manier van ervaren zijn aandoenlijk. Het maakt het verhaal tot een prachtig verhaal en ze verheft het schrijven er van tot een kunst. Met name de innerlijke conversaties die ze met zichzelf pleegt te voeren terwijl ze probeert te mediteren zijn heel erg grappig omdat ze zo herkenbaar zijn.

Dit is een aanrader, jongens! Een prachtig boek. Ondanks dat ik 'm nog maar een week uit heb, heb ik 'm toch weer bij mijn spullen voor de vakantie gelegd, omdat ik 'm zo snel mogelijk weer wil herlezen.

Veel plezier ermee!