30 augustus 2008

17 - Drie verschillende koekjes bakken


Toffe ideeën heb ik toch altijd. Op mijn 101 in 1001-lijst stond op nummer 17 de opdracht om drie verschillende soorten koekjes te bakken. Op drie verschillende momenten wel te verstaan... anders is het wat veel he?
Vanmiddag heb ik de eerste soort gemaakt: Kojbojcookies naturel en Kojbojcookies met marshmallows. Op de een of andere manier vind ik havermoutkoekjes gewoon ontzettend lekker, maar deze exemplaren waren niet succesvol. En dan zeg ik het netjes...

Op 5 oktober heb ik echter hét recept voor koekjes ontdekt: Damned cookies. Het recept is echter zo gevaarlijk dat ik het hier niet opneem. Ik vermoed dat elk koekje zo'n 1527 calorieën bevat. Ik heb mijn best gedaan om een "sugar high" te bereiken en dat gebeurde twee dagen later. Uiteindelijk ben ik midden in de nacht naar beneden gegaan om de rest weg te gooien omdat mijn hart zo op hol was geslagen van al die suiker. Ben je echt levensmoe en wil je een zoet einde, mail me dan... :-)



Tips en trucs voor angsthazen


Angst maakt je minder vrij. Ik weet dat dit niet leuk klinkt als je regelmatig worstelt met dit probleem, maar toch is het zo. Uit eigen ervaring weet ik dat het zo is.
Ik vind het een moeilijk te herkennen probleem omdat he zich vaak verschuilt achter andere gevoelens. Het hangt er allemaal van af of je behoort tot de vechters of de vluchters. Vluchters zijn makkelijk te herkennen ...

24 augustus 2008

53 - 5x op tijd naar bed

Sleeping bear - © Jolanda Bolt

Dit is mijn eerste afgeronde taak van mijn 101-lijst. Afgelopen week ben ik vijf keer om half 11 naar bed gegaan. En niet alleen in bed gaan liggen, maar ook het licht uit en slapen. Ik ben iemand die door de week nog wel redelijk op tijd naar bed gaat, maar vaak lig ik eerst nog een hele tijd te lezen.
Maar elke ochtend gaat die gallige wekker weer. Heel vaak hoor ik 'm niet eens en word ik pas wakker als het ding met een venijnige klik na een uur blèren uitschakelt. Vaak moet ik dan rennen om op tijd te komen. Met name in de winter is dit een probleem.
Deze week lag ik vijf keer achter elkaar om half 11 in bed. Ik kon mijzelf weerhouden om niet nog een uur te gaan lezen, maar gelijk het licht uit te doen. Slechts een maal lag ik een half uur te malen over dingen die me overdag bezig hadden gehouden. Voor de rest was het de drie seconden truc: liggen - omdraaien - slapen.
Deze week sprong ik als ik wakker werd direct uit bed, schoof onder de douche en kleedde me aan. Dit leverde me zoveel tijdwinst op dat ik een paar keer het volledige olympische journaal kon kijken omdat ik zo vroeg was. Ik bedoel: wat moet ik om half acht achter mij bureau???
Ik heb gemerkt dat ik me beter kon concentreren op mijn werk en me ook beter kon ontspannen. En, maar daar is de tijd te kort voor geweest, ik heb het vermoeden dat ik minder behoefte had om te snaaien. Ik heb me nog nooit zo keurig aan mijn eetplan gehouden als deze week. Echt op de letter helemaal goed. Dat laatste punt alleen al verdient het om verder te onderzoeken wat de invloed van voldoende slaap op afvallen is. Er staat me iets bij dat je dan bepaalde stoffen aanmaakt die je kunnen helpen.
Ik vind dit een taak om nog eens te herhalen... of om voort te zetten. Alleen zal me dat vandaag niet lukken, want het is al weer kwart voor een. 's Nachts...



21 augustus 2008

Geen zak aan


Van de week zat ik naar mijn 101-lijst te kijken en ik dacht bij mijzelf: Wat heb ik in godsnaam gedaan? Ik had spijt van het feit dat ik de lijst zo impulsief opgesteld had. Maar nog meer had ik spijt van het feit dat ik niet goed nagedacht had over de dingen die ik er op had gezet. Boos zei ik tegen mijzelf dat ik beter na had moeten denken en sommige dingen niet op had moeten schrijven.

Nee, ik heb het niet over koekjes bakken (nr. 17) of het lezen van 50 boeken (nr. 76). Dat zijn dingen waar ik nog wel naar uit kan kijken. Heerlijk!

Maar er staan een paar dingen op mijn lijst waar ik, naar ik nu merk, zo'n weerstand tegen heb, dat ik moeite heb om ze niet stiekem te verwijderen van de lijst. Het zijn op dit moment drie punten: online daten (nr. 13 – vast niet voor niets dat nummer gekozen), een nachtje alleen in een hotel (nr. 55) en alleen uit eten (nr. 57).

Kijk, ik heb ook geen zin in het wassen en poetsen van mijn auto (nr. 75), maar dat punt is van een geheel andere orde. Dat is gewoon geen zin. De andere drie worden omringd door een aura van weerstand.

Alle labels die ik altijd al gebruikte (en waarvan ik hoopte dat ik ze eindelijk wat kwijt begon te raken) kwamen in alle hevigheid omhoog toen ik zo naar mijn lijst zat te kijken.

Ik zal het eerlijk toegeven: ik vind met name die eerste doodeng. Wat als ik mij hart (weer) breek? Hoe kom ik er achter of iemand eerlijk is? Op het internet kan je immers iedereen zijn?! Ik las over online dating tips en dacht bij mijzelf: ja, de wereld is een gevaarlijke plek. Ik woog bij mijzelf af wat de kans was om online een nieuwe partner te vinden en of dat het allemaal wel waard was. Ik probeerde mijzelf nog te vertellen dat ik ook alleen een heeeeel prima leven heb. Maar nee, het werkte niet.

Voor nu ga ik er van uit dat die weerstand me wat wil vertellen. Waarschijnlijk dat ik een bange schijtebroek ben, maar dat geeft niet. De angst zal er voor zorgen dat ik geen rare sprongen zal maken.

Weet je, single zijn is geen zak aan. Dus als ik dat veranderen wil, dan zal ik een risico aan moeten gaan. Oh, ik heb hele leuke kerels ontmoet en de een bleef wat langer dan de ander, maar al met al waren ze geen blijvertjes. Heel lang had ik geen enkel probleem met alleen zijn, maar de laatste tijd merk ik dat ik er zat van ben om dingen alleen te doen. Niet Leuk [zoemergeluid] Afgekeurd.

Maar ja, ik ben niet iemand die honing aan haar kont smeert en zomaar iemand aan de haak slaat, dus daarom is deze 101-lijst zo goed voor me. Het zorgt er voor dat ik in actie blijf. Want oh, wat is het gemakkelijk om thuis te blijven zitten omdat niets meer leuk is, of omdat het zogenaamd niet kan, of niet haalbaar is. Voor je het weet zit je achter de gerania. Je moet als single verrekte actief blijven om te voorkomen dat die sanseveria (m/v) je beste vriend(in) wordt. Ik vind dat soms niet gemakkelijk. Op veel dingen moet je alleen afstappen. Vaak moet je het alleen uitzoeken. Nog meer dingen moet je zelf beslissen. Alles zelf op een rijtje krijgen. Jezelf in gareel houden. Moed in praten. Relativeren. Aan de andere kant mag ik altijd zelf beslissen wat en hoe laat ik eet, lees ik de krant altijd als eerste, hoef ik pas schoon te maken als ik er wat over te zeuren heb en hoef ik alleen mijn eigen losse haren uit het doucheputje te pulken. Heerlijk toch?

Maar hoeveel weerstand ik ook voel, ik haal die punten niet van de lijst af. Ik doe het niet. Zeker niet nu ik op de dag van schrijven nog 995 dagen te gaan heb om mijn lijst af te krijgen (check de rechtermarge om de werkelijke tijd te zien). In 995 dagen kan er veel veranderen. Over een tijdje, als de weerstand wat gezakt is, zal ik een plan maken om ze uit te voeren. Nu nog niet. Ik wil nog even in de weerstand blijven zitten. Soms is dat ook wel eens lekker.

En ach... wie weet wat er in de tussentijd zal gebeuren. Ondertussen heb ik wel gemerkt dat als je gewoon met leuke dingen bezig bent de leuke mannen zich achter elkaar aandienen.



16 augustus 2008

Mijn 101 in 1001 - Introductie


sorry kon geen beter plaatje vinden.... :-)

Ken je dat? Je hoort dat iemand iets ondernomen heeft of gedaan heeft en stilletjes denk je bij je zelf: “Goh, dat zou ik ook wel willen doen.” Maar vaak blijft het bij die gedachte en ga je er niet verder mee. Nu krijgen jij en ik de kans om die 101 dingen ten uitvoer te brengen, en ik ga er in ieder geval aan beginnen.

Deze week stelde ik met relatief weinig moeite een lijst samen van dingen die ik best wel zou willen doen, maar altijd maar uitstelde. Ik moet zeggen dat ik er veel over nagedacht heb sinds die avond.

Vandaag is het 16 augustus 2008. Duizend-en-een dagen omvat ongeveer 2,75 jaar. Dus dat brengt me op …. Um…. 14 mei 2011 (klik hier voor een handig tooltje).

Belangrijk bij mijn project is dat ik mijn doelen in meetbare termen beschrijf wat ik precies ga doen. Ik heb bijvoorbeeld op mijn lijst gezet dat ik 50 boeken wil lezen. Dat is meetbaar. Mijn bedoeling is dat ik jullie op de hoogte ga houden van wat ik gelezen heb en wat ik van dat boek vond. Sommige van mijn doelen zijn gemakkelijk en sommige kan ik een echte uitdaging noemen.

Wat ik belangrijk vind aan dit project:
  • De lijst is een momentopname van vandaag. Het is heel eenvoudig om over 2 jaar te zeggen “Ja, maar dat wilde ik tóen!”, terwijl ik misschien niet durf of “geen zin heb”. Om een klein beetje druk op de ketel te houden heb ik voor mijzelf vastgesteld dat ik voor ieder punt dat ik wegstreep (omdat het echt niet meer bij mij past) 5 euro op mijn spaarrekening over moet maken. De tijden kunnen veranderen immers? Maar ik moet er wel een nieuw doel voor terugplaatsen. Voor ieder punt dat ik niet afkrijg binnen de gestelde tijd moet ik 10 euro overmaken.
  • Het is belangrijk om heel duidelijk te zijn wat ik wil, waarom ik het wil en hoe ik het voor elkaar ga krijgen.
  • Om een doel te bereiken moet ik constant blijven evalueren. Niet alleen wat ik gedaan heb, maar ook wat me nog te wachten staat. Door goed te plannen is het mogelijk om dit project net na mijn 44e verjaardag af te ronden.
  • Het F-woord: falen. Uit angst dat ik mogelijk kan falen heb ik in het verleden een paar leuke kansen voorbij laten gaan. Door al mijn dromen en wensen op een rijtje te zetten zal ik ongetwijfeld met mijn faalangst geconfronteerd worden. Ik ben bereid die angst in de ogen te kijken. Ik heb namelijk geen zin meer om mijzelf lastig te vallen met gedachten aan falen. Vanaf nu geldt alleen nog maar succes.





Mijn 101 in 1001 - Mijn lijst

Ik probeer aan het begin van elke maand een update te geven van wat ik allemaal gedaan heb. De vetgedrukte items zijn behaald.

(Be)sparen
1--12x €100 sparen en op een aparte spaarrekening zetten (12/12)
2--50.000 rijstkorrels bij elkaar verdienen op Free Rice (13.340/50.000)
3--Eén maand boodschappen doen binnen mijn budget (oktober 2008)
4--Een week lang de auto laten staan (december 2012)
5--Oude lampen vervangen door spaarlampen (januari 2009)

Contacten
6--Begeleiden van een nieuwe Nederlander (als het mogelijk is iets met taal, gewoonten, wonen in NL, etc.) (december 2008)
7--Een etentje organiseren (februari 2009)
8--Een spelletjesavond meedoen (december 2012)
9--Kaartjes sturen en ontvangen via PostCrossing 5 verzonden / 10 ontvangen (blog)
10--Knipogen naar een aantrekkelijk iemand die ik niet ken(maart 2009)
11--Minimaal tien kerstkaartjes verzenden met een persoonlijke groet (december 2008)

Cultuur
12--Drie musea bezoeken (3/3) (Groninger museum/JW Waterhouse expositie!, Marinemuseum Frankrijk, Renoir museum Frankrijk) (december 2012)

Dating
13--Een online dating account aanmaken en op minimaal drie dates gaan (2/3) (blog) (januari 2009)
14--Een leuk verhaal over mijzelf schrijven voor het account. (december 2008)

Eenvoud
15--Een kerstboom versieren (december 2008)
16--Een PDA regelen zodat ik nooit meer een afspraak vergeet op mijn werk (en daar buiten)
17--Drie verschillende soorten koekjes bakken (3/3)(blog) (december 2008)
18--Zelf broodbakken (zonder machine) klik hier (zo, eat that!)

Film
19--Vijf "Best Pictures"van de Oscars kijken sinds ik geboren ben
20--Drie keer naar een filmhuisfilm gaan (3/3)
21--Een film kijken in de bioscoop die ik nooit van mijn leven uit zou kiezen (maart 2009)
22--Southparkfilmpjes kijken omdat ik ze nog nooit gezien heb (december 2012)

Fotograferen
23--Een A-Z foto jacht (van elke letter in het alfabet een foto maken)
24--Een fotoserie maken van één onderwerp: badeendjes (december 2012)
25--Een fotoserie maken van één onderwerp: glas (december 2012)
26--Een fotoserie maken van één onderwerp: playmobiel (december 2012)
27--Een fotoserie maken van één onderwerp: steentjes (december 2012)
28--Een fotoserie maken van inkt in water
29--Een fotoserie maken van waterdruppels die in water vallen
30--Een ingelijste foto verkopen
31--Foto-albums maken van mijn topfoto's van 2006, 2007 en 2008
32--Meedoen aan een National Geographics fotowedstrijd
33--Van drie mensen portretten maken (0/3)

Genieten
34--Drie dagen aaneengesloten niet online gaan (maart 2009)
35--Eén "moeilijk" gerecht uit een van mijn kookboeken klaarmaken, éénmaal per week, gedurende vier weken (1/4) (december 2012)
36--Een sportwedstrijd bijwonen (december 2012)
37--Een volledig ontbijt in bed gebruiken resultaat
38--Een wijnproeverij bijwonen (december 2012)
39--Elke 2 maanden naar de schoonheidsspecialist (4x geweest en besloten dit elke 2 maanden te doen) (december 2012)
40--Naar Artis
41--Naar een pitch 'n put
42--Picknicken met iemand in het park (december 2012)
43--Worteltjestaart (vies he?) maken

Gezondheid
44--24 kg afvallen zodat ik kan beginnen met hardlopen (28/24)
45--5 minuten hardlopen aan één stuk (december 2012)
46--Een 5km loop voltooien
47--Een dagje "rauw" eten
48--Een hamambehandeling nemen (december 2012)
49--Een hardloopcursus volgen (maart 2009 begonnen, afronding eind juni 2009)
50--Een dagwandeling maken met een routebeschrijving
51--Eén week zo biologisch mogelijk boodschappen doen en eten
52--Mijn doelgewicht van 85 kg behalen
53--Vijf keer binnen een week op tijd (half 11) in bed liggen (5/5) (blog) (augustus 2008)
54--Zonder onderbrekingen in zes weken door een meditatiecd werken (oktober 2008)

Ikke!
55--Alleen een nachtje in een hotel (blog) (februari 2009)
56--Alleen naar de film gaan
57--Alleen uit eten gaan (blog) (februari 2009)
58--Een bh met bijpassende slip kopen (december 2012)
59--Een blog schrijven over mijn relatie met mijn gewicht
60--Een brief aan mijn toekomstige ik schrijven op 21 december 2012 (de dag dat de Maya-kalender eindigt) -- Oeps! vergeten!
61--Een brief schrijven aan mijzelf toen ik tien jaar was over wat ik nu weet
62--Een dag uit mijn leven vastleggen met foto's
63--Een feestje organiseren als ik al mijn punten af heb
64--Een foto van mijzelf nemen 30 dagen achter elkaar
65--Een nieuwe auto kopen
66--Een nieuwe baan zoeken (december 2012)
67--Een nieuwe bril aanschaffen (zo was het)
68--Iets schrijven over mijn jeugd
69--Mijn "als er wat met mij gebeurt"-stuk schrijven en het aan een familielid geven
70--Mijn 101 lijst afwerken

Klusjes
71--De keukenkastjes, laden, koelkast en vriezer uitruimen, schoonmaken en inruimen Phew! (10/10) (oktober 2008)
72--De muur van mijn terras schoonmaken en opnieuw verven
73--De tegels schoonspuiten met een hogedrukspuit
74--Elke week mijn huis stofzuigen (29/143) - daarna verhuisd
75--Mijn auto wassen, uitzuigen en in de was zetten

Lezen
76--50 nieuwe boeken lezen (12/50)
77--Drie bijbelboeken lezen (2/3) (Esther, Job, Genesis)
78--Drie maal Nederlandse Literatuur lezen (0/3)
79--Lid worden van de bibliotheek (september 2008)

Muziek
80--Een klassiek concert bijwonen
81--Mijn cd's organiseren (december 2012)
82--Vijf leuke concerten bijwonen (1/5) (januari 09, ...)
83--Mijn Frans verbeteren zodat ik in ieder geval een intelligente zin terug kan zeggen

Reizen
84--Naar Schotland op vakantie
85--Twee nieuwe landen bezoeken (2/2) - Griekenland en La Palma

Schrijven
86--Bloggen over elk punt dat ik afrond (3/101) (blog)
87--Een cursus column schrijven afronden
88--Een 55-fictie schrijven
89--Een gedicht schrijven zonder kromme Sinterklaas-zinnen (december 2012)
90--Een nieuwe website maken met een selectie van mijn foto's en verhalen/artikelen
91--Meedoen aan een korteverhalenwedstrijd
92--Minimaal één blog produceren per week buiten rapportage over de punten
93--Twee artikelen publiceren op een plek buiten mijn blog (december 2012)

Spannend
94--Een helderziende bezoeken (december 2012)
95--Een striptease doen voor een vriendje
96--Naar het casino

Wonen
97--Een kruidentuintje aanleggen en een heel seizoen in leven houden (december 2012)
98--Verhuizen (december 2012)

Nog in te vullen
99--open optie
100--open optie
101--open optie

8 augustus 2008

To please or not to please, dat is de vraag


Mijn tijd op het kleuterschooltje dat ik bezocht tussen 1971 en 1973, was een tijd van duidelijkheid. Samen met mijn broertje liep ik er naar toe, kwam daar mijn vriendinnetje tegen, wist dat we eerst in de kring gingen en dat we daarna een ‘werkje’ gingen maken. In de pauze was daar een appeltje, liep je op conservenblikken of speelde je in de zandbak. Tussen de middag ging je thuis warm eten en ’s middags ging je weer naar school (behalve op woensdagmiddag).

Met mijn vriendinnetje Ellen speelde ik elke dag. Vaak mochten we na school ook bij elkaar spelen. Soms ik bij haar, en soms zij bij mij. We hebben nog steeds contact, ook al woont ze nu in Griekenland. Twee jaar geleden vloog ik naar haar toe om ons 35-jarig jubileum als vriendinnen te vieren. Ondanks dat we het echt niet altijd met elkaar eens waren (en ik meer dan eens “naar huis wilde” en zij voor de deur ging staan zodat ik niet weg kon), wist ik al vroeg dat zij mijn vriendinnetje was en ik die van haar. Heel veel kinderprobleempjes hebben we opgelost hebben door te onderhandelen door elk aan een kant van een deur te gaan zitten en briefjes heen en weer te schuiven met onze ‘ultimatums en voorstellen’. Uiteindelijk kwamen we er altijd weer uit.

Maar er waren ook kindertjes die niet lief waren. Eén jongetje (Marco) springt in mijn herinnering naar voren omdat hij op een goede dag zijn tanden in mijn toen nog volledig platte borstkastje zette. Nog steeds zijn er (oké, laat me even zoeken) tandafdrukken te zien onder mijn linkerborst. Hij was mijn eerste confrontatie met iemand die mij werkelijk niet aardig vond.

Ik vind jou niet leuk!

Het is iets dat ik liever niet hoor, maar toch is het een feit dat ik niet iedereen aardig kan vinden of dat iedereen mij aardig zal vinden. Daarom doe ik maar liever heel erg mijn best om dat wel voor elkaar te krijgen, zelfs als dat ten koste gaat van mijn eigen welzijn. Dat klinkt raar, maar ik kan me niet voorstellen dat ik daar de enige in ben. Ik zoek erkenning. Punt. Jij ook?

Op mijn werk sta ik aan het begin van een spannend project, waarvan ik nu al weet dat er veel weerstand te verwachten is en dat er soms harde woorden over de tafel zullen vliegen. Er zijn een paar wetmatigheden die nu belangrijk worden:

Wet nummer 1: niet iedereen zal mij aardig vinden

Wet nummer 2: dat is prima!

Dus… daar staan ze dan: sommige mensen zullen me in een ander licht zien dan dat ik werkelijk ben, maar hoe ze mij ervaren zal voornamelijk beïnvloed worden door hun referentiekader. Sommige mensen zullen me afwijzen, terwijl ze nog nooit een woord met mij gewisseld hebben. Dat is prima. Ik ben niet verantwoordelijk voor hoe zij zich zullen voelen ten aanzien van mij. Ik kan alleen maar mijzelf zijn, mijn werk zo goed mogelijk doen en rekening houden met de spelende energieën en emoties. Gelukkig begin ik mijzelf steeds beter te begrijpen en wordt het minder belangrijk om aardig gevonden te worden. Tenminste dat hoop ik ;-)

Wet nummer 3: ik hoef het niet eens te zijn met iedereen, zelfs niet met de mensen die ik aardig vind en respecteer.

Wet nummer 4: het is moeilijk om mensen die heel erg hun best doen (om aardig te zijn) aardig te vinden

Wet nummer 5: de behoefte om aardig gevonden te worden is een obstakel voor mijn persoonlijke en professionele groei.

Deze wetmatigheden zijn leuk en aardig, maar uiteindelijk gaat het er om of ik opereer op een niveau dat bijdraagt aan mijn eigen welzijn. Om dat te controleren kan ik mijzelf de volgende vragen stellen:


  1. Spreek ik de waarheid, zelfs als hij niet leuk is om te horen?
  2. Leef ik mijn leven volgens mij waarden?
  3. Ben ik eerlijk?
  4. Volg ik de juiste motieven?
  5. Ben ik een positieve invloed in het leven van anderen?
  6. Maakt het mij niet uit om het niet eens te zijn met de mensen die ik aardig vind?
  7. Vind ik mijzelf eigenlijk wel aardig?

Zolang ik alle vragen positief beantwoord dan doe ik het heel goed (whoohoo!!). Als er nee’s naar voren komen dan zal ik eens goed naar mijn motivatie moeten kijken en mjn instelling moeten veranderen.

Maar zoals ik al zei: ik kan alleen maar mijzelf zijn.

Met dank aan Craig Harper die me over dit onderwerp aan het denken zette.





5 augustus 2008

De meest overdachte vragen ter wereld

Foto: Jolanda Bolt

Af en toe zijn er van die vragen die je ernstig bezig kunnen houden. Natuurlijk zijn er dan weer van die doorgestudeerde types die zich vervolgens afvragen wat de meest overdachte vraag kan zijn ter wereld. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar het zijn jouw antwoorden, die de sleutel zijn om de deur naar jouw passie te openen.

Maar misschien is een van onderstaande vragen wel de meest overdachte ter wereld…

Wat weerhoudt je van je droom?

Is het misschien de angst dat je ‘m niet zult vervullen? Ontbeer je misschien talent of ben je er van overtuigd dat je gewoon geen kansen krijgt?

Welk etiket plak je jezelf op en hoe beperkt je dat?

Zijn het die stille, onuitgesproken, maar immer aanwezige meningen die we over onszelf hebben en die zo moeilijk te overwinnen zijn, omdat we er zo aan gewend zijn. Ze zijn er wel, maar we horen ze niet meer. Of zijn het die maatschappelijke overtuigingen waarmee je je hele leven al geïmpregneerd wordt.

Waar kan je maar niet over ophouden als je met je vrienden praat?

Hier heb ik het over dat wat je drijft en je in beweging houdt (mentaal gezien). Is er een onderwerp waar je veel me bezig bent?

Welke interesse of passie houd je liever voor jezelf?

Soms kunnen anderen heel pijnlijke opmerkingen maken zonder dat ze het door hebben. Als dat dan net over je passie gaat (en je bent er ontvankelijk voor) dan kan dat er voor zorgen dat je dat onderwerp vanaf da moment geheim houdt. Zo kan niemand je meer pijn doen. Het kan ook zijn dat je vanuit je omgeving geen hoogstaande doelen mag hebben (die van het maaiveld, weet je wel?) of dat je bang bent dat anderen je uit zullen lachen.

Welke verborgen aanwijzingen kunnen we bij jou thuis ontdekken?

Stel dat ik bij jou thuis een tijdje rond mocht kijken, welke verborgen aanwijzingen zou ik dan ontdekken? Ik zou kijken naar wat je aan de wanden hebt hangen aan kunst of naar de boeken in je kast. Boeken, kunst en spulletjes vertellen veel over dat wat je hoog houdt.

Wat wilde je worden als kind?

Welke dromen had je toen je klein was?

Waar ben je goed in?

Kijk eens naar je talenten of (als je dat nog niet zo wilt noemen) de dingen die je “wel aardig kunt”?

Wat wil je worden als je groot bent?

Ja, ik weet wel dat je al groot bent, maar geef nou eens eerlijk antwoord? Denk niet te lang na. Wat zou je nou het allerliefste willen doen als niets en niemand je tegenhield?

Wat vind je stiekem helemaal geweldig aan jezelf?

Had ik al gezegd dat je de antwoorden met niemand anders hoeft te delen? Dit is dus niet het moment van valse bescheidenheid. Vertel jezelf dus maar wat je helemaal oké vindt aan jezelf.

Wat zou je doen als de mogelijkheid van falen niet bestond?

De angst om te falen kan je op dezelfde plek houden en je weerhouden in je ontwikkeling. Faalangst kan er voor zorgen dat je niet eens nadenkt over je droom. Dus als dat niet bestond (en je zou dus altijd succesvol zijn), waar zou je dan nu allang mee bezig zijn?

Wat wil jij bijdragen om de wereld een betere plek te maken?

Hier gaat het om het hoogst haalbare in je leven, dat je pad verlicht. Je weet wel, die dingen die als een klein lichtje in het donker zijn, waar je je op kunt richten als je de weg zoekt.

Wat zou je doen als geld geen probleem was?

Beeld je in dat je zojuist met je staatslot zoveel geld hebt gewonnen dat je je nooit of in ieder geval voor een hele tijd geen zorgen hoeft te maken over geld. Wat zou je, nadat al die “initiële uitgaven” aan een blitse auto, een gaaf huis of schenkingen gedaan zijn, terstond gaan doen?

Wat zou je spijten op je sterfbed als je het niet gedaan had?

Geen van ons weet welk moment we zullen sterven. Het kan nog heel lang duren, maar het zou bij wijze van spreken ook morgen kunnen zijn. Dit is niet om je een angst aan te praten, maar juist om je te vertellen dat je geen enkele reden hebt om te wachten met het volgen van je passie.

Welke kleine actie kan je ondernemen die bijdraagt aan je liefste bezigheid?

De wandeltocht naar Santiago de Compostella is een verdomd eind lopen, maar begint wel met de eerste stap. Actie is beter dan niks doen, of maar nadenken over dat je iets wilt gaan doen. Er is altijd een stap mogelijk, hoe klein dan ook. Probeer om je wandeltocht in kleine stukjes te knippen. Welke actie kan je vandaag nog nemen?

Wie moedigt je aan?

Iedereen heeft een of meer trouwe supporters nodig. Iemand die er is en er zal zijn om je aan te moedigen op moeilijke momenten of op momenten waarop je complimenten verdient. Wie kies je daar voor uit?

Stuk voor stuk zijn dit belangrijke vragen die je kunnen helpen om er achter te komen wat je passie is.

Maar zijn het de meest overdachte vragen ter wereld? Nee, helaas niet. De belangrijkste vragen ter wereld zijn:

  • Mááám, wat eten we vanavond??? en
  • Schááát, waar zijn mijn autosleutels???

Met dank aan Steve Pavlina die de vragen op een rijtje zette…



1 augustus 2008

Alles is een keuze

©2008 Jolanda Bolt
Mijn vakantie is bijna voorbij. Een mooi moment om eens om te kijken op een heerlijke tijd. Wat me opvalt is dat mijn vakantieperiode aan elkaar hing van het maken van keuzes.

Het begon al een paar weken van tevoren, toen mijn oorspronkelijke plannen in het water vielen en ik voor de keuze stond om sipjes thuis te blijven óf als de sodemieter een andere vakantie te regelen. Het laatste hield in dat ik in mijn eentje 1147 km naar het zuiden zou moeten rijden om daar twee weken door te brengen in Pébru, ergens tussen Aurillac en Argentat dicht bij de Dordogne. Best spannend, want diep in mijn onzekere hartje was ik bang dat ik mijzelf in één of andere Parisiënne bermudadriehoek zou rijden en er nooit, maar dan ook nooit meer uit terug zou keren.

Het alternatief was om thuis te blijven of net als vorig jaar op een regenachtige camping in Drenthe te gaan zitten. De keuze was in een milliseconde gemaakt. Ik besloot om terug te keren naar de man die mij in 2006 inwijdde in de digitale fotografie. Eén week cursus en aansluitend een week in een stoel, in de schaduw, met een boek en een koel drankje. Beide doelstellingen zijn behaald; en goed ook. Ik heb heel veel geleerd, prachtige foto’s gemaakt en ook innig genoten van mijn goede boeken, glaasjes wijn en alles wat er extra bij kwam kijken. Maar telkens kwam het weer neer op het maken van één keuze. De beste voor dat moment en dat moment alleen.

Het maken van een keuze is zo gemakkelijk nog niet. Als je dé foto mist omdat je net dat belichtingstrapje niet afgemaakt hebt omdat je er voor koos om je al weer op wat anders te richten, dan is dat toch mooi ruk. Hetzelfde geldt voor keuzes in je compositie of het al dan niet inzetten van extra kleurverzadiging, contrast of scherpte (laat me even opscheppen over wat ik allemaal geleerd heb!). Allemaal keuzes waarbij je je achteraf voor je kop kan slaan omdat je misschien net de verkeerde kant op bent gegaan. Maar net als in het echte leven, leer je daar heel snel van….

Natuurlijk kan je tegenwoordig met een bewerkingprogramma al je foto’s “shoppen” in de computer, maar in het echte leven beschik ik niet over zo'n programma en dus wil ik het bij mijn foto's tot een minimum beperken. Toch zou het wel verrekte handig zijn als De Grote Photoshopper "daar boven" zijn gummetje zou pakken en al mijn onhandigheden weg zou poetsen. Mijn geklungel. Mijn "stomme fouten". Als fotograaf (en als mens) is de realiteit echter alles wat ik heb en daar zal ik het mee moeten doen. Ik heb geen airbrush om mijn werkelijkheid op te leuken omdat de realiteit me niet aanstaat. Ik wil dus gewoon een goeie plaat maken en een leuk stukkie schrijven, meer niet.

Bovenstaande foto is zo’n weergave van hoe het werkelijk was. De ochtendnevel bedekte de hele wereld voor mijn ogen behalve die twee kleine heuvels die er als eilandjes in de wolken bovenuit staken. Het was half zeven 's ochtends. Behalve dat ik daar een prachtplaat schoot heb ik er ook gewoon naar staan kijken, want laten we niet vergeten dat je er ook van moet genieten. Zelfs zo vroeg op de ochtend.

Waar ik deze vakantie achter kwam was dat ik hopeloos vastloop als ik in mijn hoofd mijn keuzes helemaal voor ga zitten bereiden. Ik zet mijzelf zo vast in het resultaat dat ik niet meer weet hoe ik dat in de vrede voor elkaar moet krijgen. En dat terwijl het allemaal echt niet zo ingewikkeld is. Hoe meer ik in mijn kop ga zitten, hoe slechter mijn keuzes uitvallen. Dat was les nummer 1: bepaal op grote lijnen het resultaat wat je wilt hebben, maar vul het daarna intuïtief in. Niet nadenken, maar doen wat je geleerd hebt.
Als je je beperkt in je keuzes tot dat wat mogelijk of redelijk is, sluit je je zelf af van wat je werkelijk wilt. Alles wat dan overblijft is een compromis.
~ Robert Fritz
Les 2 was de hernieuwde kennismaking met het genot van het maken van een mooie foto. Je weet het op het moment zelf dat hij gemaakt is. Je weet het gewoon. Het is ongeveer hetzelfde als het schrijven een mooie zinssnede die je zomaar invalt.

Het probleem is alleen dat ik mij "thuis" ontzettend laat afleiden. Ik heb besloten dat ik mij niet meer wil “versplinteren”, maar dat ik me gericht wil gaan verdiepen in fotografie en schrijven. Voor ik vertrok stond daar nog het plan om mij na de vakantie in te schrijven voor een of andere spirituele opleiding van twee jaar. En dat terwijl ik heel goed weet dat mijn passie niet ligt op dat gebied, maar juist bij schrijven en fotograferen. Het is alleen dat ik onzeker ben over wat ik kan. Dat is vervelend, want daardoor ben ik geneigd niet te geloven in mijn eigen kunnen (zelfs al anderen me vertellen dat het wel degelijk bijzonder is wat ik doe). Hoe gemakkelijk is het om je maar weer te richten op iets nieuws, zodat je altijd kan blijven zeggen dat je “het nog moet leren”. Allemaal afleidingsmanoeuvres om niet te gaan staan voor wie en wat je bent. Neee, het is niet eenvoudig om Jolanda te zijn...! Rolly 2

Ik vind dat het tijd is geworden om mijn grenzen te gaan verleggen. Daarom heb ik besloten om mij de komende tijd alleen bezig te gaan houden met fotografie en schrijven. Geen afleidingsmanoeuvres meer. Daarmee kies er ik voor om mijn onzekerheid te confronteren. Dat is eng, want door deze weblog bij te houden sta ik ook direct met de billen bloot als het niet lukt. Maar misschien is het ook wel een extra motivatie. Geen idee, maar ik zie wel hoe het loopt.

Zolang ik gewoon doe wat ik het liefste doe, houdt die stem in mijn hoofd zijn kakel wel. Als ik maar gewoon lekker bezig ga is er niets aan de hand. Klinkt simpel, toch?