28 november 2008

Ouder, maar zeker niet -wets

Sydney Smith

In 1820, dus bijna 200 jaar geleden, schreef de schrijver Sydney Smith een brief aan een goede vriendin van hem. Ze was erg ongelukkig en hij gaf haar tips om wat blijer te worden. Het is leuk om te zien dat veel van zijn voorstellen nu nog steeds goed bruikbaar zijn.

  1. Leef zo goed als u durft.
  2. Neem elke dag een “douche-bad” met een kleine hoeveelheid water op een temperatuur laag genoeg om een licht gevoel van frisheid te geven, 75-80 graden. (oeps verkeerde vertaling, ik bedoel 21-25 graden Celsius
  3. Lees grappige boeken
  4. Een korte kijk op het menselijk leven – niet verder dan diner- of theetijd.
  5. Wees zo actief als u kan
  6. Ontmoet zo vaak mogelijk vrienden die u waarderen en aardig vinden.
  7. En die kennissen die u amuseren
  8. Maak geen geheim van uw neerslachtigheid tegen uw vrienden, maar praat er vrijelijk over – ze zijn altijd slecht voor waardige verhulling.
  9. Let op de effecten die thee en koffie op u hebben
  10. Vergelijk uw lot met dat van anderen.
  11. Verwacht niet te veel van het leven – een sneue zaak op zijn best.
  12. Vermijd poëzie, dramatische representaties (behalve komedie), muziek, serieuze romans, melancholie, sentimentele mensen en alles dat mogelijk gevoel of emotie oproept, niet eindigend in actieve welwillendheid
  13. Doe goed en streef naar het behagen van iedereen van welke rang dan ook
  14. Wees zo veel mogelijk buiten zonder u te vermoeien.
  15. Maak de kamer waar u normaliter zit zo vrolijk en aangenaam als mogelijk.
  16. Strijd langzamerhand tegen nutteloosheid
  17. Wees niet te streng tegen uzelf, of onderschat uzelf, maar doe uzelf recht aan.
  18. Bouw goede felle haardvuren.
  19. Blijf op uw stuk staan in de beoefening van rationele religie.

Geloof me, lieve Lady Georgiana…



24 november 2008

Omgaan met afwijzing

The rejection door Andreas Winterer

Het is interessant om te zien hoe we allemaal onze uiterste best doen om te voorkomen dat we afgewezen worden. Ik denk dat niemand daar helemaal vrij van is. We willen immers bij ‘de groep’ horen of dat nu onze familie is, de vriendenclub of een politieke partij. En dus doen we enorm ons best om ons te conformeren aan de regels van een dergelijke groep. Dat kan soms tot stress leiden omdat je bang bent om afgewezen te worden.

Denk maar eens aan een groep zoals de familie waaruit je afkomstig bent. In een dergelijke groep mensen gelden vaak bepaalde regels of voorwaarden om er bij te horen. Laat ik als voorbeeld een familie nemen waarin het belangrijk is dat je succesvol bent. Allereerst moet je natuurlijk je best doen om succesvol te worden. Dat betekent dat je keihard moet werken, veel uren moet draaien en keer op keer je target moet halen om een bepaald salaris binnen te halen. Als dat eindelijk zover is, en het voldoet aan je perfectionistische eisen, dan moet je zorgen dat je succes ook voor de mensen in je groep te zien is. Want wat hebben zij nu aan het verhaal dat je succesvol bent? Zij willen het fysieke resultaat zien. Daarom koop je een mooi huis, een grote glimmende auto, de nieuwste gadgets en kleren van een bepaald merk. Op die manier kan je laten zien dat het je goed gaat.
Ik doe er zelf ook aan mee, maar kreeg laatst door hoe ik bezig ben om te laten zien dat het toch echt goed met me gaat. Ik kwam uitgeput terug van een familiebijeenkomst en moest me afreageren om die stress weer kwijt te raken. Het zette me danig aan het denken… waarom deed ik zo mijn best om te bewijzen hoe ik er voor stond?
Pas ’s avonds, toen ik mijn hart gelucht had bij een vriendin, en van haar hoorde dat zij af en toe hetzelfde deed (maar met betrekking tot een ander onderwerp), kwam ik er achter dat ik niet de enige was en dat het heel veel voor komt. Iedere familie heeft zo zijn “streefkwaliteit”. Bij ons gaat het om succes, bij anderen om opleiding en bij weer anderen om sportieve prestaties. In iedere familie zitten mensen die ontzettend hun best doen om te voldoen aan die eisen. Puur en alleen om te horen dat ze oké zijn en dat ze er nu toch echt bij horen.
Ik keek terug op wat ik had gedaan en hoe ik daar op een nogal gebrekkige manier aan bij had gedragen. Maar ik zag ook dat ik daar niet de enige was geweest die daar zijn best had zitten doen. Het was één van mijn befaamde “pling!-momenten”. Ik snapte wat ik deed en wat ik probeerde te bereiken. Nu is het nog zaak om te voorkomen dat ik de volgende keer weer vol overgave in dezelfde kuil spring.

Maar hoe we ons best ook doen, er zijn nu eenmaal momenten in het leven waarop we even niet bij de door ons gewenste groep horen of denken dat we niet aan de eisen van de groep kunnen voldoen. Soms gebeurt het ook gewoon dat iemand je niet meer aardig vindt en dat het dus helemaal niets te maken heeft met voldoen aan de groepseisen. Je relatie wordt verbroken of die zo gewenste baan gaat aan je neus voorbij. Hoe ga je hier mee om zonder dat het je tot op de grond toe afbreekt?

Hoe ga je om met afwijzing?
  1. Het is meestal niet persoonlijk. Vaak is het zo dat de tijd niet rijp is voor wat jij graag wilt. Je nodigt iemand uit om iets leuks te gaan doen en de ander kan niet. Veel afwijzingen hebben niets met jou persoonlijk te maken, maar met omliggende factoren. Het gaat het er dus niet om dat jij niet goed genoeg bent of dat je niet aardig genoeg bent. De tijd is er gewoon niet rijp voor.
  2. Blijf positief denken. Het kan moeilijk zijn om je “happy hat” op te houden als je een paar keer afgewezen wordt, maar het is toch niet zo dat jij wel altijd ja hebt gezegd tegen iedereen om je heen? Ook jij hebt mensen afgewezen. De afzonderlijke wensen moeten gewoon op een bepaald moment met elkaar overeen komen en als dat toevallig niet zo is dan zegt iemand af. Maar ook dat heeft weer niets te maken met jouw kwaliteit. Daarnaast kan het zomaar zijn dat je door de afwijzing ruimte krijgt om iets veel beters en leukers toe te laten in je leven. Als je “bezet” geweest zou zijn, dan zou het je nooit gebeurd zijn. Je weet gewoon niet wat er in de coulissen op je staat te wachten, te wachten tot jij een gaatje in je leven krijgt waardoor die kans er in kan schieten.
  3. Luister goed naar wat er gezegd wordt. Een afwijzing wordt vaak omkleed met redenen. Luister of lees goed wat daar gezegd wordt. Gaat het echt om jou of zijn er andere dingen aan de hand? Misschien is de “tegenpartij” niet klaar voor jou en moet nog van alles regelen of verwerken om wel klaar te zijn voor zo’n geweldig mens als jij. Soms ook moet je nog even wachten en word je gevraagd om over een tijdje terug te bellen. Beiden zijn geen afwijzing, maar een uitleg waarom de huidige situatie geen doorgang kan vinden. We zijn echter ontzettend goed geworden om veel van dergelijke afwijzingen persoonlijk te maken en naar ons toe te halen terwijl daar eigenlijk geen reden voor is.
  4. Een afwijzing, het nu wel of niet persoonlijk is, is altijd pijnlijk. Zeker als het om iets gaat waar je echt op gehoopt had. Het is dan niet leuk om een nee te krijgen. Maar wat heeft iemand nodig die pijn heeft? Drank? Eten? Negatieve zelfpraat? Nee, wees gewoon aardig tegen jezelf en doe wat aardigs voor jezelf.
  5. Je bent goed zoals je bent. Heb vertrouwen in het feit dat de meeste mensen je gewoon prima vinden zoals je bent als je goed voor jezelf zorgt. Zorg dat je een leuke vrijetijdsbesteding hebt en dat je actief in het leven staat. Zorg dat je wat te lachen hebt (zelfs als het leven “ruk” is). Mensen reageren nu eenmaal liever op een positief mens dan op een negatief mens. En positieve mensen worden minder afgewezen… dat is een feit.
  6. Je bent niet de enige die afgewezen wordt. We zijn ondertussen met een kleine 6,7 miljard mensen op deze aardkloot. Het kán niet zo zijn dat jij de enige bent die afgewezen wordt. Nee, het overkomt ons allemaal. Soms ben je populair en soms gewoon niet. Dat is de golfbeweging die zich door je hele leven heen beweegt. Houd dus op met je een slachtoffer te voelen, want je bent het gewoon niet. Maar als jij het liever toch bent, dan zullen veel mensen daar aan tegemoet wille komen.
  7. Blijf proberen! Als je het opgeeft bij de eerste of de tweede nee die je krijgt dan zul je nooit bereiken wat je zo graag wilt. Als Jack Canfield en Mark Victor Hansen, de schrijvers van Chicken soup for the soul, het na 140 (!) afwijzingen van uitgevers hadden opgegeven dan hadden we nooit die leuke serie van inspirerende verhalen kunnen lezen. Zij waren overtuigd van de behoefte aan die verhalen en ze hielden vol, net zo lang tot zij hun droom vervuld hadden.

Zoals je hieruit begrijpt zijn veel afwijzingen een uitdaging om weer op te krabbelen en door te blijven gaan. Blijf positief denken en houd vast aan je droom.



20 november 2008

Sta jezelf toe

Smile mosaics door Sick Little Monkey

Sta jezelf toe om te lachen
Sta jezelf toe om te huilen
Sta jezelf toe om te falen
Sta jezelf toe om te slagen
Sta jezelf toe om te spelen
Sta jezelf toe om plezier te hebben
Sta jezelf toe om lief te hebben
Sta jezelf toe om te doen wat jij wilt
Sta jezelf toe om los te laten
Sta jezelf toe om geweldige mensen te ontmoeten
Sta jezelf toe om te groeien
Sta jezelf toe om te vliegen
Sta jezelf toe om te dromen
Sta jezelf toe om het leven te creëren dat je altijd al wilde
Sta jezelf toe om je potentieel te ontdekken
Sta jezelf toe om meer uit te vinden over die man/vrouw
Sta jezelf toe om op te houden jezelf af te zeiken
Sta jezelf toe om te geloven
Sta jezelf toe om door te gaan
Sta jezelf toe om te zingen
Sta jezelf toe om te dansen
Sta jezelf toe om te leven
Sta jezelf toe om in het NU te zijn
Sta jezelf toe om je aan te passen
Sta jezelf toe om te ontspannen
Sta jezelf toe om te zeggen wat je bedoelt
Sta jezelf toe om iets nieuws te doen
Sta jezelf toe om te zijn
Sta jezelf toe…

Copyright 2008 RichGrad.com



16 november 2008

What ever Lola wants, Lola gets



Het filmpje dat je hier kunt zien is één van de filmpjes die ik regelmatig bekijk. Het is een clipje uit de film “Damn Yankees” met Gwen Verdon en Tab Hunter. Misschien ken je het liedje beter als de titelsong van een bekend frisdrankmerk.

Ik bekijk het regelmatig om mijzelf te herinneren dat alles voor mij mogelijk is. Kan jij ook een Lola zijn?



Whatever Lola Wants lyrics

Waarom vertel ik dit eigenlijk? Wel, toen ik net leerde praten was mijn naam natuurlijk wat moeilijk. Ik verbasterde het tot Lola. Die naam is altijd bij me gebleven zij het wel dat hij in al die jaren een aantal variaties gekend heeft. Nog steeds word ik door mijn familie aangesproken met een van die variaties. Vroeger vond ik het een stomme naam, maar met de jaren zie ik toch wel dat het een leuke naam is.

Een tijdje geleden zei iemand tegen mij dat het haar opviel dat alles wat ik in mijn hoofd haalde ook voor elkaar krijg. Het liedje herinnert me daar vaak aan (met name als ik zelf vind dat het niet zo zo lekker gaat). Ze noemde mij een volhouder en doorzetter en zei dat ik net zo lang probeer tot ik heb wat ik wil. Ik was me daar niet zo van bewust, maar vond het wel heel leuk om te horen. En achteraf ben ik het er best mee eens.

Voor iemand die af en toe enorm kan worstelen met faalangst, kan het soms best lang duren eer ik begin met mijn project en dat is vaak de periode die ik mij herinner. Ik wil weten wat er gaat gebeuren, hoe het moet en of ik het wel kan, maar vaak kan niemand mij dat vertellen. Vaak komt het er bij mij op neer dat ik het gewoon doe. Ik moet dan vaak eerst beslissen of het mij allemaal waard is.

De vraag die ik mijzelf dan stel is tweeledig: “Heb je, als je negentig bent, spijt dat je het niet gedaan hebt, als je deze kans niet pakt?” en “Hoe voelt het als je denkt aan het bezig zijn met of het behalen van je doelstelling?”. Als ik spijt voel bij de eerste en blijdschap bij de tweede, dan weet ik dat ik op wat voor manier dan ook over mijn faalangst heen moet stappen.

Dat betekent niet dat ik er dan zomaar aan begin hoor! Ik kan soms nog heel lang aanhikken tegen iets wat ik heel graag wil. Dat het duidelijk is dat ik het wil is voor mij niet direct een ticket om dan ook maar als een kip zonder kop te beginnen.

Wat er vervolgens gebeurt weet ik eigenlijk niet. De voorbereiding speelt zich met name binnen in mij af terwijl ik druk bezig ben met anderen dingen. Het lijkt alsof ik het losgelaten heb, maar vaak kom ik er later achter dat dit niet het geval is geweest.

Maar als de dag daar is dat ik er klaar voor ben, word ik wakker en weet ik dat het zo ver is. Dan begin ik direct. Ik laat er geen gras meer over groeien. Als ik er klaar voor ben dan doe ik het. Op de een of andere manier zit er dan een soort stappenplan in mij die ik heel rap af kan werken. Soms sta ik er zelf ook van te kijken, maar ik laat het maar gewoon gebeuren. Een “flow” moet je namelijk niet onderbreken. Zo kan het overkomen alsof het me geen enkele moeite kost en alsof “what Lola wants, Lola gets”.

Bericht aangepast: het *juiste* filmpje ingevoegd :-)



8 november 2008

Blij met je lijf

Shoulder door Sara2k3

Mijn hele leven heb ik geworsteld met mijn gewicht. Eigenlijk is dat altijd iets geweest waar ik mij voor geschaamd heb. Dat is heel erg jammer, want daardoor heb ik een heel fout beeld opgebouwd over mijn lijf, en tegelijkertijd ook over mijzelf.

Heel vaak is er tegen mij gezegd dat ik ook met overgewicht oké was. Maar helaas heb ik vaker gehoord dat het niet oké was. Zo is de publieke mening nu eenmaal.

Het is zo ontzettend makkelijk om te zeggen dat overgewicht alleen maar een kwestie is van te veel eten. Er zijn zó veel fysieke en emotionele redenen waarom het niet lukt om af te vallen, maar vaak zijn het dingen die je niet kan zien en niet kan aantonen. En dus bestaat het voor veel hulpverleners niet en blijven ze zeggen dat het “gewoon een kwestie is van minder eten”. Het heeft er voor gezorgd dat ik heel erg ben gaan twijfelen aan mijzelf en ook aan mijn lichaam. Voor ik door had dat er veel meer kwam kijken bij afvallen dan ‘gewoon de helft minder eten’ was ik echt heel wat jaren verder.

Heel wat jaren en problemen verder ben ik er ondertussen wel achter dat het getal dat je gewicht weergeeft een enorm overschatte indicator is. Ja, zul je zeggen, daarom hebben ze de BMI uitgevonden. Maar zelfs dat is iets waar je je helemaal blind op kan staren. Ik heb het afgelopen jaar getracht de waardering voor mijzelf en mijn lichaam in dergelijke cijfers uit te drukken, maar ik moet eerlijk toegeven dat me dat niet goed gelukt is. Ik raakte er alleen maar gefrustreerd van, want de cijfers mochten nog zo bemoedigend zijn, ik kon het niet zo voelen. Ik probeerde namelijk mijn zelfwaardering te koppelen aan die getallen. En ik ben gewoon geen getal. Ik ben ik…

Ik kwam tot de conclusie dat ieder getal dat wil uitdrukken hoe oké je lijf is, een achterlijk getal is. Een getal kan namelijk nog zo “oké” zijn, maar als je het niet kan voelen, dan slaat het nergens op.

Alles begint en eindigt namelijk met hoe je je lijf ervaart. Daarom wil ik hier tips geven hoe je je lichaam meer kunt gaan waarderen en er op termijn van kunt gaan houden.

20 manieren om van je lichaam te houden

  1. Zorg voor een goed gevoed (zowel hoeveelheden, maar qua ook vitaminen en mineralen) lichaam. Een lichaam dat in balans is, is namelijk de basis voor een geest in balans. Dit geeft minder onrust in je hoofd waardoor je rustig stil kan staan bij jezelf.
  2. Zorg voor een soepel lichaam door regelmatig een vorm van beweging te ondernemen waarbij je spieren lekker getraind worden. Met een dergelijk lichaam kan je je veel gemakkelijker bewegen waardoor je minder beperkingen ervaart.
  3. Vier een privé-feestje. Neem af en toe een dag voor jezelf. Slaap een beetje uit (niet te lang want dan word je weer te sloom) en doe de hele dag dingen die goed zijn voor je lichaam. Doe dat met aandacht voor je lijf. Dus geen telefoon, radio of computer aan. Dat leidt alleen maar af. Ga lekker een dagje naar de sauna (scroll naar beneden) of bestel een professionele massage.
  4. Als je hardop wilt lachen, doe dat dan. Houd je niet in.
  5. Beoefen safe sex (als je relatievormen daartoe oproepen). Als je houdt van je lichaam zorg je er voor dat je het gezond en vrij van ziekten houdt. Het niet gebruiken van goede voorbehoedsmiddelen suggereert een lage waardering voor je lichaam.
  6. Durf jezelf aan te raken. Leg je handen eens rustig op plekken die je niet zo mooi vindt en voel eens dat ook dat best goed voelt. Kijk als het kan ook in de spiegel hoe je handen op je lichaam liggen en wat dat met je doet.
  7. Laat je creativiteit stromen zoals het in zijn natuurlijke manier wil stromen. Kies je eigen uitingsvorm en merk op hoe lekker het voelt om daar mee bezig te zijn.
  8. Luister naar je lievelingsmuziek. Meezingen zorg voor een goede ademhaling. Maak je geen zorgen of het wel of niet klinkt. Wat kan jou dat donderen!
  9. Schrijf eens op welke wonderlijke en geweldige dingen jouw lichaam voor je doet. Lees het regelmatig door en voeg er nieuwe dingen aan toe.
  10. Loop rechtop en wees trots op jezelf. Je bent namelijk bijzonder.
  11. Kijk mensen aan als je met ze praat en wees je bewust dat jij het bent die met ze praat.
  12. Draag kleren waarin jij je prettig voelt, maar laat niet toe dat je er onverzorgd bijloopt. In zakkige kleren kan je je alleen maar zakkig voelen en een zakkig beeld van jezelf hebben. Zelfs als je overgewicht hebt, mag je je vormen best laten zien. Verstop je alsjeblief-alsjeblieft (!!) niet in van die “super-over-sized-kleren-met-van-die-punten”. Zonde!
  13. Richt je op de dingen die te veranderen zijn met dezelfde tijd en energie die je nu spendeert aan alles waar je je zorgen over maakt.
  14. Ken je kwaliteiten. Maak een lijst van alle dingen wat er goed aan je is (zelfs de dingen die je liever niet toegeeft).
  15. Kies ervoor om de mooie dingen van je lichaam te zien in plaats van de dingen die je niet mooi vindt.
  16. Verwonder je over de uitzonderlijke werking van je lichaam (zelfs als daar wel wat over op te merken is).
  17. Tel je zegeningen, niet je pukkels.
  18. Vind een manier om je lichaam in beweging te krijgen die bij jou past en die je leuk vindt. Je leert je lichaam te voelen, maar je krijgt ook een betere verbinding met je lichaam waardoor je leert te luisteren naar haar signalen.
  19. Vertrouw op je lichaam.
  20. Het getal op de weegschaal zegt helemaal niets over jou! Het is alleen maar een getal!



4 november 2008

Heb je opgelet vroeger?

Klassenfotos der Volksschule Dollerup

Ik zeg het zelf wel eens: “Als je het diploma van je beroepsopleiding in handen hebt, telt je vakkenpakket van de middelbare school niet meer.” Daaruit zou je af kunnen leiden dat alles wat je op de lagere school hebt geleerd al helemaal niet meer belangrijk is. Nee, het gaat er niet om waar Winterswijk ligt of Nijmegen. En al helemaal niet wat het bijwerkende voorzetwoord (of zoiets) in deze zin is. (Ja, die “School Met Den Bijbel” heeft zijn best gedaan bij mij hoor!). Misschien besef je het niet, maar je hebt toen kennis opgedaan die je je nu weer zou moeten herinneren. Belangrijke lessen van toen zijn vandaag de dag nog steeds belangrijk.

Klad en net
Vroeger moesten we vaak eerst iets in klad schrijven en het daarna in het net overschrijven. Wat dat ons leerde was dat we op het moment dat het nodig was op onze presentatie letten. Nu kijken we nog steeds of de d’s en t’s op de juiste plek staan en of de overige woorden juist geschreven zijn, maar de computer neemt daarin veel over. Als je met de hand schrijft dan moet het natuurlijk wel leesbaar zijn. Ons handschrift is belangrijk. Natuurlijk gaat dat verder dan dit, want presentatie is een breed begrip. Denk maar eens aan je huis of je kleding. Door na te gaan wanneer je in klad of in net werkt kan je ook bepalen wat de indruk is die mensen van je krijgen. Natuurlijk is het overbodig om te zeggen dat je op het moment dat het nodig is, in het net moet werken en zonder vlekken voor de dag moet komen.

In stilte wat voor jezelf doen
Als je vroeger klaar was met je werk, dan mocht je in alle stilte wat voor jezelf doen. Je mocht een boek uit de leeshoek halen of een tekening maken of wat dan ook.
Nog steeds is in stilte werken een goed plan. Soms moet je ook gewoon niks doen in stilte. Het lijkt wel alsof we altijd bereikbaar zijn, altijd online, altijd bezig met “iets”. Probeer om eens een mediastilte in te lassen en een paar dagen niet bereikbaar te zijn. Nee, niet terwijl je op vakantie bent. Dan is het normaal om niet bereikbaar te zijn (alhoewel… ik heb mij er afgelopen zomer over verbaasd hoeveel mensen op de camping met een laptop op schoot zaten).
Ik merk zelf dat ik zelf eigenlijk altijd wel een vorm van lawaai om mij heen heb. Als ik dat niet heb, valt mij na verloop van tijd op hoe stil het is en moet ik mij weerhouden om niet direct de radio aan te zetten. Op mijn lijst 101 in 1001 heb ik bij punt 34 staan dat ik drie dagen niet on-line wil zijn. Dit is een van de punten waarvan ik denk dat ik het nog wel zal gaan doen, maar tot nu toe stel ik het aldoor nog uit. Drie dagen is namelijk best lang… vind ik.

Niet voor je beurt praten
Toen we nog in de schoolbanken zaten moesten we eerst onze vinger of hand opsteken om de beurt te vragen. Dit was om ons te leren dat we niet op ieder moment maar onze mening konden ventileren als het ons uitkwam en om de minder snelle kinderen ook een kans te geven. Dit is nog steeds een goed uitgangspunt, want het lijkt wel alsof we altijd maar een mening moeten hebben. Over alles…
Kan jij nog achterover zitten, luisteren en observeren in een overleg? Of zit je altijd op het puntje van je stoel om mee te praten en je mening te geven? Oefen jezelf weer eens in de kunst van luisteren. Nee, je hoeft je hand niet op te steken om de beurt te krijgen, maar kijk eens of iedereen de kans krijgt om wat te zeggen. En als jij de voorzitter bent, kijk dan eens rond en vraag de stillere mensen eens wat hun visie op het geheel is. Het zou je enorm kunnen verbazen.

Doe je huiswerk
Herinner je je nog die vreselijke topografie? Ik was er niet goed in. Jaren na de lagere school, ik herinner het me nog goed, was mijn vader uitzonderlijk geïrriteerd omdat ik niet wist waar Nieuwegein lag. Wat kon mij het toen schelen? Ik woonde er bijna 200 km vanaf. Wat kan het me nu nog schelen? Nu heb ik een navigatie-apparaat. Hoera!
Maar toch… voorbereiding is het halve werk. Bij veel dingen die je doet is het van groot belang om je goed voor te bereiden. Nee, ik heb het niet alleen maar over die presentatie op het werk. Maar ik heb het ook over die nieuwe bevlieging om te gaan sporten, of om een taal te leren of om je huis te verbouwen. Zonder plan kom je niet ver.
Ik vond huiswerk nooit heel erg vervelend. Oke, ik was een nerd… kan ik ook niks aan doen. Het heeft me wel geleerd dat huiswerk in maten en vormen komt. Het een is leuker dan het andere, maar het stomme moet ook gedaan worden. Dat geldt in mijn geval voor het ramen zemen en keukenkastjes schoonmaken. Als je het voor je uitschuift weet je zeker dat je het uiteindelijk een zooitje wordt. Plan er tijd voor en doe het.
(Klinkt goed hè? Maar ik besef opeens dat ik het nu echt moet gaan doen… shit)

Speelkwartier
Als je kinderen te lang achtereen in de bankjes houdt dan wordt het muiterij. Iedere leerkracht weet dat. Kinderen moeten regelmatig even naar buiten, om te rennen en te spelen. Volwassenen ook, als ik er over nadenk… Hoe lukt het jou om regelmatig even een speelkwartiertje in te lassen? Of je nu voor jezelf werkt of voor een baas, iedereen moet af en toe even wat anders doen.
Halverwege de ochtend en halverwege de middag mag je best even een paar minuten omhangen bij het koffieapparaat of even slap lopen ouwehoeren bij een collega (of even Oprah kijken…). Eet je lunch nooit achter je bureau. Als er iets slecht is, dan is het dat wel.
Laat het me weten of ik nog een les vergeten heb. Je kan je commentaar hieronder achterlaten. Ik ben benieuwd naar je reactie.