27 februari 2009

76 - 50 boeken lezen

Laat ik maar 's een overzicht geven van wat ik tot nu toe gelezen heb.

  • 1 - Als leven pijn doet - Rene Diekstra (15-9-08)
  • 2 - Verander je eetgedrag - Tanja de Wit (19-9-08)
  • 3 - Goena Goena - P.A. Daum (2-10-08)
  • 4 - Priesteres van Avalon - Marion Bradley (5-10-08)
  • 5 - Moord op de Barbara Bray - Colin Dexter (8-10-08)
  • 6 - Thuis bij God - Neale Donald Walsh (15-10-08)
  • 7 - Cathy Kelly - Wat zij wil (7-11-08)
  • 8 - Cathy Kelly - Voor altijd (20-11-08)
  • 9 - Cathy Kelly - Iemand als jij (5-12-08)
  • 10 - Holly Denham - Holly's inbox (9-12-08)
  • 11 - Lincoln Child - Het datingbureau (19-12-08)
  • 12 - Maagdelijk blauw - Tracy Chevalier (4-1-09)
  • 13 - Als liefde blind is - Olivia Goldsmith (10-1-09)
  • 14 - Way of the Peaceful Warrior: A Book That Changes Lives - Dan Millman (engels) (25-1-09)
  • 15 - Hotel Grianan - Alexandra Raife (1-2-09)
  • 16 - Dagboek van een geisha - Arthur Golden (4-2-09)
  • 17 - Sacred Journey of the Peaceful Warrior - Dan Millman (engels) (7-2-09)
  • 18 - The Notebook - Nicholas Sparks (engels) (9-2-09)
  • 19 - The Cross-Country Quilters - Jennifer Chiaverini (engels) (26-2-09)
  • 20 - The Five Love Languages - Gary Chapman (engels) (6-3-09)



25 februari 2009

Wat ik eindelijk snap is dat…

Understanding door Supermans Wife

…te veel nadenken me verder van mijn doel afbrengt in plaats van dichterbij.

…ik de dingen die ik niet kan veranderen, ook werkelijk niet kan veranderen.

…aardbeienijs werkelijk heel heel erg goed voor mij is.

…het goede antwoord altijd in mijn hart te vinden is.

…het heel goed met je kan gaan zonder dat je het door hebt.

…ik gelukkig word van het volgen van mijn ziel.

…het leven soms behoorlijk magisch is.

…dat luisteren naar je intuïtie je prachtige dingen kan brengen.

…schrijven mijn passie is.

…als je iets heel erg graag wilt, het dan juist los moet laten.

…het beter is om te besluiten een beslissing te nemen dan het nog even op zijn beloop te laten.

…ik invloed heb op mijn gedachten en daarmee op mijn leven.

…hoe anderen denken over mij vaak niet over mij gaat maar over hen.

…overtuigingen niet altijd waar hoeven te zijn.

positieve gedachten de sleutel zijn tot verandering.

...Oom Bob opgespoord en uit zijn luie stoel geschopt moet worden.



21 februari 2009

De ware?

Mystery Flower door *FireFox

Als je de juiste man tegenkomt, dan zul je het weten. Op zo’n moment zijn er geen vragen meer of hij wel goed genoeg voor je zal zijn en worden twijfels tot een minimum beperkt. Het is vaak tegen me gezegd en altijd vroeg ik mijzelf af of ik ‘m wel zou herkennen als hij voorbij zou komen. Ik bedoel maar, ik weet maar nooit of ik wel oplet. Tot nu toe heb ik 'm immers nooit gevonden of zelfs maar tegengekomen. Zelfs de juiste afslag op de snelweg kan voor mij al een uitdaging zijn (alhoewel mijn navigator veel goed maakt…)

Tijdens mijn zoektocht naar die ene heb ik een aantal kikkers moeten kussen, maar geen van hen veranderde in die een prins. Tot hij zich meldde. Ja, ik weet het… ik klink misselijk makend zoet. Nog niet zo lang geleden zou ik bij zo’n tweede paragraaf van een gelijkwaardig stukje al kotsend achterover zijn gevallen. Mag ik een bakje? Nee, doe maar een emmer.

Ik kan niet ontkennen dat ik cynisch was geworden van die kikkers. Dat is ook de reden waarom ik zo weinig over relaties en liefde geschreven heb. Ik had er gewoon niets over te melden.

Eind vorig jaar schreef ik mij dan ook met enige weerzin in bij zo’n datingsite omdat ik het op mijn 101-lijst had gezet. Ik betaalde voor een half jaar vooruit. Wist ik veel dat ik al dezelfde dag “beet” zou hebben? Ja… hij was de tweede reactie die ik binnenkreeg.

Maar ja, als je verliefd bent, dan is er (bijna) niets leuker dan nadenken over je favoriete onderwerp. Daarom heb ik na zitten denken wat het nou is, dat gevoel van “ja, dat is hem”. Ik kwam tot de volgende dingen:
  • Als je met de juiste persoon bent dan geeft dat rust. Er is geen behoefte meer om je beter voor te doen dan je bent. Je bent werkelijk goed genoeg zoals je bent. Mooi genoeg. Lief genoeg. Slim genoeg. Lekker genoeg. Dat gevoel vervult je en je komt er door tot bloei.

  • Ook al zijn jullie interesses niet hetzelfde, toch is er een verbinding op dat gebied omdat je wilt weten wat je liefje inspireert en drijft. Zijn of haar interesses beginnen waar die van jou eindigen

  • Tijd verdwijnt als je samen bent en een dag kan voelen als een uur. Je kan soms schrikken van het feit dat het al veel later is dan je dacht of dat het al weer tijd is om weg te gaan. Soms wilde je dat de dag meer dan 24 uur had om de dingen te doen die je zou willen doen.

  • Je hoeft niets meer uit te leggen omdat er totaal begrip is tussen jullie. Eén woord is genoeg, een blik, een gebaar. Eigenlijk is het ook niet nodig om iets te zeggen… samen zijn is echt al voldoende.
  • Als twee mensen die bij elkaar horen samen komen dan is het als iets dat klopt. Een puzzel waarbij de geesten, de handen en de lichamen in elkaar passen als puzzelstukken die op hun plek vallen.

Hij is mijn ware. Ik wil oud worden met hem, maar ik weet niet of het voor ons is weggelegd omdat ik niet weet wat de toekomst ons zal brengen. Maar ik heb er vertrouwen in dat we het heel ver zullen brengen.

Het is heerlijk om zo verliefd te zijn… alleen dat gevoel geeft me al vleugels en ik hoef er niet eens zo’n misselijkmakende zoete RedBull voor te drinken dat me hetzelfde effect belooft te geven. Geef mij dit maar…

Gerelateerde artikelen:
Op zoek naar The One
Geen zak aan
Wat is liefde



17 februari 2009

Piekeren is niet gewoon

Worrying... door Tishay

Eigenlijk zijn we maar een angstig zooitje zo bij elkaar. Elke dag is er wel iets op het nieuws waar we ons zorgen over kunnen maken. Is het niet de supergriep die op zijn weg naar ons toe is, dan is het wel de financiële crisis of een of andere malloot die ergens een bom wil planten. Als je zou willen dan zou je je elke dag met ware doodsverachting door het leven kunnen begeven. Maar zo kun je niet leven.

Gelukkig zijn de meeste mensen zo verstandig om dat niet te doen. Je zorgen maken over iets dat er nu nog niet is en waarvan je helemaal niet weet of het wel zal gebeuren heeft verrekte weinig nut. Toch zijn er veel mensen die zich zorgen maken en ik zou hier niet over schrijven als ik het niet kende uit mijn eigen ervaring. Tjonge, ik heb me wat afgepiekerd in mijn jonge leven… tot slapeloze nachten aan toe. Maar al wat het mij bezorgde was dat het me helemaal niets bracht. Niets, nada, noppes. Ja.. een slapeloze nacht en dat terwijl ik zo graag slaap.

We zijn met elkaar ontzettend goed om rampscenario’s in elkaar te zetten: Als mijn man maar niet vreemd gaat, want dan is mijn leven voorbij… Als ik maar niet ontslagen wordt, want dan moet ik mijn huis verkopen. Als ik … Als ik … Als ik… Het komt maar heel weinig voor dat het scenario dat we verzinnen ook werkelijk zo uitkomt.

Als je piekert geef je je kracht weg

Je laat je hoofd hangen en je voelt je machteloos. Je hebt je kracht helemaal weggegeven en het weerhoudt je er van om actie te nemen zoals jou goed toe lijkt. Je gaat op de bank zitten en je komt er niet meer van af. Nu is er niets mis met het niet nemen van actie, maar wel als je het onbewust doet. Kijk óf er iets gedaan moet worden en wat dat dan is. Maar geef je kracht niet weg aan iets dat er nog niet is.

Piekeren levert niets op

Nou ja, je wordt er doodmoe van, maar dat is waarschijnlijk niet waar je op zit te wachten. Dan kan je je energie beter steken in iets waar je je nog wat beter bij voelt. Een lekkere wandeling met de hond of een bezoekje aan de sportschool. Doe iets. Het maakt in het geval niet zo veel uit wat dat is, als er maar iets gebeurt. Het zorgt er voor dat je de zinnen even verzet.

Piekeren haalt je uit de realiteit.

Kijk eens goed om je heen en zie hoeveel mogelijkheden wij hebben ten opzicht van onze ouders of grootouders toen ze zo oud als wij waren. Wij kunnen reizen waarheen we willen, de gezondheidszorg is veel beter, we hebben stemrecht, we kunnen bezig zijn met zelfontplooiing en ons begeven op het wereldwijde web. Natuurlijk zijn er problemen en lopen we soms risico’s, maar hoort dat niet gewoon bij het leven? Zijn problemen niet gewoon uitdagingen om onszelf te leren dat we ons aan moeten passen aan een nieuwe stijl van leven? Piekeren zorgt er voor dat je als het ware op dezelfde plek op het kruispunt blijft staan terwijl het verkeer links en rechts om je heen giert. Maak een keuze. Kies er voor te kiezen. Kies voor wat nu belangrijk is en wat jij nodig hebt.

Piekeren is slecht voor je gezondheid

Als je je veel zorgen maakt heb je een hoger gehalte aan stresshormoon waardoor je lichaam constant onder spanning staat. Niets of niemand kan constant onder druk staan zonder daar schade van te ondervinden. Je bloeddruk wordt hoger, je hebt vaker last van je maag, je spieren verstijven, je krijgt overal pijn waardoor je wellicht meer pijnstillers gaat slikken en je veroudert sneller dan een ander. Het gaat maar door en gaat maar door. Verbeter je gezondheid door te stoppen met piekeren.

Het is niet natuurlijk om je zorgen te maken

De meeste van ons hoefden ons geen zorgen te maken toen we opgroeiden. We speelden dat het een lieve lust was en vielen ’s avonds moe in slaap. Het is dus niet iets dat we van onszelf hebben, maar iets dat we hebben aangeleerd. Dus als je iets aan kan leren, kan je het ook weer afleren. Door aandacht te hebben voor wat je voelt en denkt kan je bewust je gedachten omkeren.

Piekeren is een keuze

De allereerste stap die je kan nemen is om te besluiten dat jij de gene bent die aan het roer staat. Jij bent de kapitein van je schip en jij bepaalt waar het schip heen gaat. Dus als je de richting waarin je schip gaat niet leuk vindt, dan is het aan jou om een andere richting te bepalen, net zolang tot je heen gaat waar je zijn wilt.

Piekeren is een gewoonte

Soms heb je niet eens meer door dat je je aldoor zorgen maakt. Het is dan zo’n gewoonte geworden dat je je gedachten niet eens meer door hebt. Het is als een stille kracht op de achtergrond geworden. Het is alleen wel een kracht die je naar beneden haalt in plaats van naar boven. Als je merkt dat piekeren een gewoonte is geworden, ga er dan mee aan het werk en verander bewust je gedachten.

Houd het in perspectief

Eén van de mooiste adviezen die ik ooit hoorde was van een oude dame op de televisie: “Als ik toen had geweten wat nu belangrijk was, dan had ik mij nooit zoveel zorgen gemaakt.“ Daar ligt een waarheid in. Vraag je zelf af of de zaken waar je je zorgen over maakt nog steeds van belang zijn als je negentig jaar oud zult zijn dan kom je er snel genoeg achter of het waardevol is om je er zorgen om te maken. Als het belangrijk is dan is dit het juiste moment om actie te ondernemen. Als het niet belangrijk is dan wordt het hoog tijd dat je je zorgen loslaat.

Erken dat je bang bent

Susan Jeffers schreef ooit een boek “Feel the fear and do it anyway”, in het Nederlands vertaald als “Niet durven, toch doen”. In onze cultuur wordt het maar matig geaccepteerd dat je iets niet durft en dus zoeken we uitvluchten waarom iets niet kan zijn zoals het is. Vaak leggen we dan de schuld bij een ander. Door te durven zeggen dat je bang bent om iets te ondernemen stel je jezelf open voor hulp. Iets dat anderen vaak maar al te graag willen bieden. Maar als je het niet zegt zul je ook geen hulp ontvangen.

Niet alles hoeft onder controle

Het gebied waarbinnen je werkelijk controle uit kunt oefenen is maar heel beperkt. Soms moeten dingen gewoon gebeuren en is het aan jou om het over je heen te laten komen. Soms is de tijd dat het pijn doet dan korter dan dat je je er tegen verzet en daarna blijft hangen aan het feit dat het gebeurt is (en misschien nog wel een keer kan gebeuren). Piekeren draagt hier niet aan bij. Controle houden al helemaal niet. Laat gebeurtenissen hun natuurlijke gang gaan en beweeg mee als een bamboestengel in plaats van je op te stellen als een eikenboom.

Neem jezelf niet zo serieus

Is het het eind van de wereld als iets je niet zal lukken? Stort het gebouw waar je werkt in als jij je een keer ziek meldt? Blijft de hele wereld voor altijd boos op je als jij ’s een keer van je af hebt gebeten? Met alle respect… maar zo belangrijk ben je nu ook weer niet. Nee, het is waar… ook jij bent slechts een klein radertje in het spel. Door je onafhankelijk op te stellen ten aanzien van de dingen om je heen kan je veel beter meebewegen met de getijden. Haal diep adem, neem jezelf niet zo serieus en hou op met je zorgen maken.

Weet je… je kan je werkelijk over alles zorgen maken. Terwijl ik dit schrijf ligt een goede vriendin van mij op de operatietafel. Ze kan sterven terwijl ze met haar bezig zijn. Die kans is in haar geval aanwezig. Maar help ik haar of mijzelf door me nu zorgen te maken? Nee. Daarom kan ik alleen maar aan haar denken en hopen dat ze er goed door heen komt. Ik vertrouw er op dat ze een chirurg heeft die haar goed zal helpen en dat er geen complicaties naderhand zullen zijn. Ik weiger om me door zorgen op te eten. Ik wil dat niet meer.

Daarom is de uitspraak van Mark Twain een hele mooie: “Ik ben een oude man en ik heb grote problemen gekend, maar de meeste gebeurden nooit.”



13 februari 2009

Andere kant van de heuvel

Let's dream the green green grass now door Ahmad Kavousian

Zit jij je wel eens af te vragen of het ergens anders beter is dan hier? Dat je achter je bureau zit en je afvraagt of er misschien banen zijn waar je meer kan verdienen of meer kansen hebt? Of een nieuwe partner wel voldoet aan je wensen? Zou het aan de andere kant van de heuvel groener zijn?

Waarom doen we dit eigenlijk? Is het nieuwsgierigheid of zit er ook een stuk onzekerheid in waarbij je je afvraagt wat nou werkelijk het beste is voor je? Wat het ook is, het zorgt er in ieder geval voor dat we aldoor op zoek zijn naar mogelijke alternatieven. Dat vraagt veel energie.

Het is menseigen om het heerlijk te vinden om nieuwe dingen mee te maken. Die nieuwsgierigheid is ons allemaal aangeboren. Nieuw lijkt altijd beter te zijn dan oud. Maar het zorgt er voor dat je je niet verbindt met wat je nu hebt. Als je je alleen maar richt op andere kansen, dan zou het wel eens kunnen zijn dat je de kansen die zich voor je opdoemt niet herkent.
Natuurlijk zijn er een hele rij banen die voor jou voor het oprapen liggen en misschien valt je partner ook wel in te ruilen voor een veel betere, maar hoe zou je het doen in je baan of in je relatie als je de energie die je nu besteedt aan zoeken besteedt aan wat er recht voor je zit.

Maar weet je het gras is altijd groen, waar je ook bent. Zo zit de natuur nu eenmaal in elkaar. Sommige mensen blijven zoeken en zullen nooit vinden omdat ze niet op vinden ingesteld zijn. Zij blijven turen naar de top van de heuvel en dromen van wat daarachter is. Ze zullen nooit tevreden zijn, zelfs als ze het beste hebben wat er maar voor hen beschikbaar is. Als ze 100 % hebben willen ze terstond 101%.

Herken je dit en wil je dit veranderen? Constateer dan eerst dat wat je hebt goed genoeg is. Dat je de beste baan hebt voor jou op dit moment. Besluit dat je partner je genoeg uitdagingen geeft om te leren in het nu te blijven. Want dat is wat je nodig hebt. Je moet als het ware vanuit de toekomst terugverhuizen naar het heden. Zie wat je hebt en kies er voor om het ook te willen…



9 februari 2009

Zo van binnen, zo van buiten

Drops of Spring door Steve took it

Wij mensen hebben altijd van alles te wensen en eigenlijk hebben we allemaal wel iets dat we graag zouden veranderen. De één wil een nieuwe baan, de tweede een echtgenoot, de derde wil een wereldreis maken. En weet je? Alles is mogelijk.

We creëren onze eigen realiteit, daar ben ik ondertussen wel van overtuigd. Wat ik van binnen denk, wordt voor mij gratis en voor niets gespiegeld aan de buitenkant. Als ik van mijzelf denk dat ik niet intelligent genoeg ben om dit artikel te schrijven, dan zal het me ook niet lukken om het te schrijven. Het zal er gewoon niet uit komen. Lang dacht ik dat ik niet zo'n slimmerd met woorden was, maar de realiteit blijkt heel anders te zijn. Maar daarvoor moest ik wel van binnen veranderen. Het is allemaal de Wet van de Aantrekking. Je moet bewust kiezen voor de dingen in je leven.

Ik hoor je nu al zeggen: dit en dit is er gebeurd met mij... daar kan ik toch nooit voor gekozen hebben?

Nee, je hebt vast niet gekozen voor de problemen in je leven. Dat wat er met je gebeurd is, of dat nu met of zonder je instemming gebeurd is, zowel dat wat goed is als dat wat 'slecht' is, hebben op de één of andere manier een plekje gevonden in je lichaam. Als je boosheid in je hebt zitten dan zal je veel boze mensen tegenkomen. En eigenlijk kan je hen het niet eens kwalijk nemen, want het enige wat ze doen is de boosheid die jij uitstraalt aan te teruggeven.

Als ik een chagrijnige dag heb, dan kan ik er vergif op in nemen dat iemand mij een snijdende opmerking teruggeeft. Als ik voor mijzelf geen grenzen heb bepaald van binnen, dan kan ik er donder op zeggen dat sommige mensen er constant over heen zullen gaan. Net zo lang tot ik er zat van ben.

Maar het tegengestelde is ook waar: als je in jezelf liefde voelt voor jezelf dan zal je dit weer terug krijgen. Eigenlijk zijn mensen alleen maar spiegels voor elkaar. Als je liefde uitstraalt, krijgt je liefde terug.

Het is echter wel zo dat je verantwoordelijkheid moet nemen voor je wensen, maar ook voor je gevoelens. Als je niet gekozen hebt voor 'dit leven', dan wordt het tijd dat je dit wel gaat doen. Als er dingen gebeurd zijn waar je boos of verdrietig om bent, werk dan aan deze gevoelens. Het is namelijk mogelijk om in het reine te komen met beperkende gevoelens. Maar je moet wel het werk willen doen.

Totdat je de gevoelens van binnen veranderd hebt tot liefde voor jezelf, is het moeilijk om je buitenkant te veranderen.



5 februari 2009

Verdomd, ik ben gelukkig


In de weblogs die ik al een tijdje volg is het zoektocht nummer 1, de zoektocht naar geluk. Veel mensen lijken te willen weten hoe ze gelukkig(er) kunnen worden en zijn bereid daar veel voor te doen of te laten.

Geluk wordt gedefinieerd als het hebben van een goed en/of bloeiend leven en niet zo zeer als het gevoel dat geluk je brengt. Tegenwoordig wordt er veel gesproken over welzijn of kwaliteit van leven en wordt het gevoel van geluk bewaard voor wat men eerder plezier noemde. Onderzoek heeft aangetoond dat er een aantal aspecten zijn die bijdragen aan geluk: religieuze betrokkenheid, ouderschap, burgerlijke staat, leeftijd, inkomen en het hebben van gelukkige mensen om je heen.

Nog niet zo lang geleden zat ik te praten met iemand die ik al een aantal maanden niet meer gesproken had. De vraag “hoe gaat het met je?” kwam natuurlijk voorbij en ik vertelde met groeiende verbazing dat ik mij heel veel gelukkiger voelde dan zes maanden geleden. Het was iets dat mij tot dat moment nog niet opgevallen was. Ik, die altijd zo op zoek was naar geluk, zag het niet toen het recht voor mijn neus stond te zwaaien.

Ik weet niet wat het duwtje is geweest om mij dat ik gelukkig ben en al helemaal niet hoe het kon dat ik het gevoel zomaar herkende. Ik was dus al een tijdje gelukkig, zonder dat ik het doorhad. Dat is toch raar? Hoe kan dat nou? Geluk is toch een gevoel wat je overspoelt? Waarbij je fluitend over straat loopt en geniet van alles wat je om je heen ziet? Hoe kan het nou dat ik dat niet herkend heb? Ben ik dan zo gewend geraakt om alles met een gekleurde bril te zien? Ik dacht dat geluk een gevoel was dat je hebt of niet en dat je dus kan waarnemen.

Maar geluk is geen gevoel.

Het is een staat van zijn.

Oh nee he…. Zennnnnn….. adem in, adem uit. Licht en liefde. Hug a tree!

Gadverdamme… wat moet ik nou met mijn leven als er niks meer te zeiken valt? Ik kan me niet anders herinneren dan dat er de afgelopen 20 jaar altijd wel iets was waar ik niet tevreden mee was. En nu… oh scheiße!

Sinds ik tot die redelijk schokkende conclusie ben gekomen, probeer ik te bepalen wat de sleutel nou precies was en hoe meer ik er over nadenk hoe meer ik denk dat het niet één sleutel is geweest, maar een serie van kleine veranderingen die samen de sleutel vormen. Dus helaas... ik kan jullie niet vertellen hoe je gelukkig wordt. Maar kennelijk heb ik wel de juiste dingen gedaan om het te worden.

De avond na mijn conclusie fietste ik naar huis toen ik uit de sportschool kwam. Het was donker, het was ontzettend koud, maar binnen alle huizen zaten mensen en ik kon ze rustig allemaal bekijken. De een keek tv, de tweede zat te eten en de derde deed iets met de computer. Ik keek er naar en voelde me warm worden. Verdomd, ik had het nog steeds! Morgen zou het vast weg zijn...

Maar de volgende morgen werd ik wakker en voordat ik uit bed zou stappen lag ik wat te mijmeren in de nog donkere kamer. En wederom kwam ik tot de conclusie dat ik gelukkig was.
Ik kan jullie gerust stellen. De volgende dag kreeg ik griep en was het allemaal weer weg. Mijn lichaam maakte korte metten met mijn gevoel van geluk. Mijn lijf deed pijn op plaatsen waarvan ik niet wist dat er pijnreceptoren zaten. Kreunend en lichtelijk euforisch van de koorts heb ik drie dagen in bed doorgebracht. Maar daarna lag ik wel heel tevreden met een boek in mijn bed en kon ik op mijn manier genieten van ziek zijn.

Die tevredenheid is gebleven. Er is nog genoeg dat ik veranderen wil in mijn leven en toch kan ik zeggen: Verdomd, ik ben gelukkig.



3 februari 2009

Update 101/1001 - januari 2009

Tulips anyone? door Peggy Collins

Toen ik mijn 101-lijst opstelde vond ik dat ik er naast een paar hele leuke, en speciaal voor mij punten ook een paar op moest nemen die wat meer “om hakken” hadden dan het gewone koekjes bakken… Op mijn lijst zette ik bij punt 6 het punt dat ik en nieuwe Nederlander wilde begeleiden waarbij de nadruk kwam te liggen op taal, gewoonten, cultuur enzovoort.

Toen ik dat opschreef had ik geen flauw idee hoe ik dat voor elkaar moest krijgen, maar ik vertrouwde er op dat de kansen vanzelf op mij af zouden komen.

In november hoorde ik op de radio de advertentie voorbijkomen van http://www.hetbegintmettaal.nl/ en ik wist: dit is het! Wederom was ik verbaasd over de kracht van het maken van lijstjes en het vertrouwen dat het Universum je wel een seintje geeft als ze klaar is voor je (in plaats van dat jij klaar bent voor het Universum ;-)

Via de website nam ik contact op met een organisatie in Leeuwarden die inburgeringcursussen organiseren die gericht zijn op het behalen van het inburgeringexamen dat alle nieuwe Nederlanders moeten doen. Hier in de stad bestaat het programma er uit dat men vier dagdelen naar school gaat en daar naast taalvaardigheid ook veel leert over onze cultuur, de politiek, de samenleving en wat je dan ook maar tegen kan komen. Na een half of een heel jaar (afhankelijk van je instroomniveau) doe je je inburgeringexamen.

Toen ik mij aanmeldde had ik al snel door dat ze zitten te springen om inburgeringcoaches en binnen 3 weken was ik gekoppeld aan een vrouw uit Ethiopië. Ik ga één keer per twee weken naar haar toe. Ik praat met haar over de dingen die ze tegenkomt hier en ik help haar met lezen en het uitvoeren van haar portfolio.

Dat portfolio bestaat uit het doen van 30 opdrachten die allemaal specifiek beschreven zijn. Je moet bijvoorbeeld met de dokter gaan praten en op de school van je kinderen en op het consultatiebureau. Je moet naar de bank, de zorgverzekeraar en allemaal andere dingen. Op zich vind ik dat een prima programma zij het dat het wel heel erg gericht is op jonge vrouwen met kleine kinderen. In het geval van S. vallen alle opdrachten omtrent schoolgesprekken en consultatiebureau al af omdat haar kinderen al ouder zijn. Je mag vervolgens niet zomaar nieuwe opdrachten invoegen naar eigen zin. Dat vind ik dan wel weer jammer.

Mijn contact met S is leuk en geeft me veel voldoening. Zelfs nu na pas een aantal keren met haar gesproken te hebben weet ik dat dit niet alleen goed voor haar is, maar zeker ook voor mij. Ik ben de afgelopen jaren namelijk behoorlijk met mijzelf aan het pruttelen geweest. Natuurlijk was dat ook voor het goede doel, maar dit is wel heel anders en geeft net zo’n goed gevoel.

Het is nou eenmaal fijn om iets voor een ander te betekenen.

Dus… mocht je nog wat tijd over hebben en je woonplaats heeft ook zo’n programma, meld je dan aan! Ze hebben je echt nodig!

Doe een inburgeringstest (gelukkig ben ik redelijk ingeburgerd met een 7.4)
In januari heb ik de volgende acties weggestreept of aangevuld:
13: ok... met dit punt kan ik danig in de knoop komen omdat ik die derde date waarschijnlijk niet af kan maken... mijn tweede date bleek wel heel erg succesvol en ik kan de wereld verkondigen: "Ladies and Gentlemen... we got him!" (let met name op de reactie van de zaal :) Ik ben tot over mijn oren verliefd op A! Ik heb een vriend. In augustus van het afgelopen jaar schreef ik nog een boos bericht over dit punt omdat ik zo ontzettend bang was om dit avontuur aan te gaan. Mijn laatste opmerking in dat bericht bleek de oplossing!
2: 1420 gram rijst toegevoegd (level 32 van 60), huidige stand van zaken 13340 gram
5: A (zie hierboven bij punt 13) las mijn 101/1001 lijst en gaf mij spaarlampen om door mijn hele huis over te gaan op duurzame verlichting ;-) Je kan niet zeggen dat hij niet inventief is...
82: Ik ben naar een concert van Wende Snijders geweest in de Harmonie in Leeuwarden.