30 april 2009

Missen



Vanaf 1997 was ik tien jaar gepassioneerd bezig met tarotkaarten. In die periode heb ik mijzelf aangeleerd hoe ik ze moest lezen, heb ik ze van linksboven naar rechtsonder en van rechtsboven naar linksonder bestudeerd (en weer terug) (op de kop en achterstevoren). Ik schreef er een boek over (Tarot Werkboek) en deed honderden (meer dan duizend?) lezingen voor klanten in Nederland, België en de rest van de wereld. Ik was voorzitter van World Tarot Readers, leerde nieuwe lezers de kneepjes van het vak, ontwikkelde nieuwe methoden van lezen en schreef artikelen over het onderwerp. Ik ademde die kaarten zo wat. Een werkelijke passie. En verdomd… ik was er nog goed in ook!

Tot twee jaar geleden. Het was een drukke tijd, ik stond chronisch onder druk en alles was me te veel. Elk verzoek voor een lezing was er een te veel. Mijn passie begon werk te worden. We weten allemaal dat werken voor je passie geen enkele moeite kost, maar als je passie werk wordt dan moet je je hevig op je achterhoofd gaan krabben.

Ik besloot een bom te leggen onder die hele (succesvolle) tarotbusiness die ik had opgebouwd. Eén, twee, boem! En over was het… Eindelijk had ik tijd om te gaan schrijven. Eindelijk had ik tijd om ’s wat anders te doen dan alleen maar die kaarten. Ik schreef over van alles en eigenlijk kan je het resultaat lezen in deze weblog. Ik leerde over andere dingen en ervoer een heel scala aan gevoelens en gebeurtenissen.

Maar ik mis het… die stomme stukjes karton met leuke kleurtjes en plaatjes. Ergens diep verscholen op mijn computer bewaar ik mijn ‘brag file’ (mijn opschep mapje) met alle lovende kritieken die ik in de loop der jaren kreeg op mijn lezingen. Onlangs kwam ik het tegen en de rillingen liepen me over de rug. Ik heb veel mensen geholpen met mijn lezingen en dat moet ik niet vergeten. Hun feedback zorgde er voor dat ik me weer herinnerde waar mijn passie ligt. Het ligt bij schrijven en bij de tarot. Je rost dat niet zomaar uit je leven. Misschien is het wel helemaal niet uit je leven te verwijderen… weet ik veel. Misschien heb ik het niet lang genoeg geprobeerd te negeren.

Dus ik heb besloten om in mijn schaarse tijd heel rustig aan een leuke tarotwebsite op te zetten en op termijn weer te beginnen met het doen van ‘persoonlijke en professionele tarotlezingen’… net als vroeger. Ik hoop dat ik er weer net zoveel mensen blij mee kan maken als toen.

En waar ik hier bij Secret over schrijf kan ik ook gebruiken op mijn tarotwebsite, want alle tarotkaarten zijn gekoppeld aan de dingen wat je in het ‘normale’ leven ook tegenkomt. Tarot is immers ontzettend met je voeten in de drek. Net als wat jij en ik elke dag meemaken.

Dus… als ik de komende tijd wat minder schrijf… onthoud maar dat ik lekker bezig ben en jullie echt niet vergeet. Ik laat het jullie weten als ik wat kan laten zien.

21 april 2009

Een jaar en een dag

Ochtendgloren door Jolanda Bolt

Ik ben er van overtuigd dat grote veranderingen in je leven een jaar en een dag nodig hebben om handen en voeten te krijgen. Vaak zijn we geneigd om te snel beslissingen te nemen, terwijl we nog niet gewend zijn. Ga maar na… bij een nieuwe baan heb je vaak een jaar nodig om de materie wat de baas te worden en als je verhuist duur het ook even voor je je nieuwe woonplaats ontdekt hebt.

Sinds het begin van het jaar heb ik een nieuwe relatie. Toen ik A tegenkwam ging er een wereld voor me open. De eerste weken zweefde ik ergens in “space” rond en was er (naar mijn mening) nauwelijks een land met me te bezeilen. Ik werd zelfs een beetje gek van mijzelf… ik vergat zo ongeveer alles en kon minutenlang uit het raam zitten staren op mijn werk (terwijl het spuugdruk was in die tijd). Gelukkig begin ik weer wat met de pootjes op de grond te komen en begin ik ook de verantwoordelijkheden op te merken die met zo’n “verkering” meekomen. Ik zal daar heel eerlijk over zijn: ik vind dat best wennen…

Alleen al het feit dat ik er nu een agenda op na moet houden (en daar in moet kijken) om te weten waar ik wanneer ben en wat me dan te doen staat. Of de vraag wanneer ik de was zal doen terwijl ik gewend was om dat in het weekeinde te doen. Boodschappen? Dat prop ik er nu maar een beetje tussendoor met als gevolg dat ik deze week én een lege kledingkast had én een lege koelkast. En dan heb ik het nog niet eens over dat moeilijke moment van afscheid nemen op zondagavond, waarbij je eigenlijk niet weg wilt, maar weet dat je terug naar huis moet omdat de volgende dag je werk wacht. Liever zou je nog een keer bij elkaar in bed kruipen om pas de volgende ochtend weer terug te gaan (maar dan wel veel te lang in de file staan, terwijl je gewend bent om op je fietsje naar het werk te gaan).

Ik kan me heel goed voorstellen dat nieuwe geliefden direct bij elkaar in één huis kruipen en samen gaan wonen. Voor mij zou dat echter geen goede actie zijn. Ik ben namelijk Jolanda en heb (met vallen en opstaan) een mooi leven opgebouwd waar toevallig een hele lieve, leuke, geweldige en woest-aantrekkelijke man met een prachtige dochter bij zijn gekomen. Ondanks dat je uit voorgaande zou kunnen opmaken dat ik het zonder hen ook prima heb zou ik hen voor geen goud meer op willen geven. In zeer korte tijd ben ik behoorlijk verknocht geraakt aan die twee en zij aan mij.

Maar hoe zorg ik er voor dat ik Jolanda blijf, zonder dat ik al te veel van mijn met moeite verworven vrijheden verlies en tegelijkertijd hen niet te kort doe? Hoe zeg je wat je nodig hebt zonder dat je je bezwaard voelt? Hoe ga je om met de vrijheden en behoeften van de ander als je zelf liever het tegenovergestelde doet? Hoe kun je je met moeite opgebouwde gezond gedrag (3x per week sporten en gezond eten) blijven volhouden zonder dat je je behoefte om bij je partner te zijn beperkt?

Het gaat me echt wel lukken om die gulden middenweg te vinden hoor, maak je geen zorgen, want met vallen en opstaan ga ik ook dit wel weer op zijn pootjes laten landen. Maar dat betekent wel dat ik er goed over na moet denken wat echt belangrijk voor me is en wat “onderhandelbaar”.

Zo zal ik waarschijnlijk nog wel meer dingen tegen gaan komen. Ik bedoel maar, ik ben een Ram en hij is een Maagd. Hij is precies en ruimt op terwijl ik heb te veel haast om me daar druk over te maken. Ik schijn bijvoorbeeld de deuren van de kledingkast open te laten staan. Nogal vaak… A zegt dat hij op één dag acht keer de deuren gesloten heeft – hahaha, alsof ik me dat bewust ben… dûh! Maar oké, omdat hij het vraagt wil ik boven mijzelf uitstijgen om die deuren te sluiten. Maar moeilijk is het wel…


Veranderingen vragen tijd om wortels te krijgen. Het kost tijd te wennen aan al die nieuwe aspecten in mijn leven. Ik moet wennen aan een tweede leven naast het mijne waarin ik bij hen ben, en hij moet wennen aan het feit dat ik (af en toe) de kastdeuren open laat staan. Hij wat en ik wat…

Daarom is dat jaar-en-een-dag (engels) zo belangrijk. In het oude Engeland (plus Schotland en mogelijk Ierland) werden nieuwe stellen door middel van een handfasting (engels) met elkaar verbonden. Hiervoor werden in een ceremonie de polsen van beide partners door middel van een touw met knopen aan elkaar verbonden. In sommige tradities stond dit voor een soort proefhuwelijk dat een jaar en een dag duurde. Na die periode konden ze aanspraak maken op een deel van de erfenis in het geval van overlijden. Na die jaar en een dag werd het huwelijk permanent verklaard. Maar als een van beide partijen na die periode weg wilde gaan dan werd het geannuleerd.

Nu gaat het me niet om het huwelijksaspect in deze vergelijking, maar wel om de periode. Die is namelijk niet voor niets gekozen. Een relatie moet volgens mij eerst ieder seizoen zien voor je kan zeggen of het een basis heeft om te bestaan (tenzij je eerder concludeert dat het niks is natuurlijk). Iedere partner heeft namelijk zijn of haar historie waarbij er op bepaalde momenten in het jaar momenten zijn waarbij je minder “beschikbaar” bent voor de ander. Daar is helemaal niets mis mee, maar je moet als nieuwe partners wel eerst al die momenten in een jaar met elkaar mee hebben gemaakt. Denk maar aan data waarop oude relaties beëindigd werden, mensen overleden of momenten waarop andere grote veranderingen “toesloegen”. Ieder heeft zo zijn dingen waar hij of zij mee worstelt of mee in het reine moet komen. Of je een dergelijke historie nu benadert vanuit een alleenstaande status of een partnerstatus maakt nogal wat uit. Ik kijk nu toch echt heel anders tegen feestdagen aan dan voorheen. Voorheen maakte ik me heel erg zorgen voor de feestdagen omdat ik geen zin had om alleen te zijn op die dagen. Nu… met de herinnering aan Pasen nog ver in het geheugen is dat mijn kans om wat langer dan een weekeinde van elkaar te kunnen genieten. Ik bedoel maar… nog meer kansen om de kastdeuren op te laten staan! Cool! Toch wil dat niet zeggen dat ik niet even terug heb gekeken naar het begrip feestdag. Voor het loslaten van dat eenzame gevoel van vroeger heb ook ik tijd nodig, zelfs als ik nu kan zien dat het vanaf nu niet meer zo hoeft te zijn. En zo zijn er vast nog talloze andere dingen waar tijd over heen moet gaan.

Zo lang we maar niet te snel nog meer levensveranderende beslissingen willen nemen zie ik onze toekomst heel rooskleurig. We willen per slot van rekening ook nog wat van elkaar genieten, niet waar?
Tijd blijft lang genoeg voor hen die het gebruiken. Leonardo Da Vinci zei dat ooit en hij had gelijk. Er zijn mensen die zeggen dat de tijd vliegt., maar ze gebruiken eigenlijk niet iedere minuut die hen gegeven wordt. Tijd is je grootste geschenk. Het is beter dan geld. Investeer het daarom wijs. Waar investeer jij vandaag je tijd in? Wat levert het je op? Is het tijd om je tijd wijzer te gebruiken? Ik vraag het me af...
~Neale Donald Walsh (7 april 2009)



17 april 2009

Herken je stress

Stressed out door KhayaL

Ik denk dat er niet veel mensen zijn die zich zonder stress door het leven begeven. Voor de een is het zijn werk, de ander ervaart stress in zijn relatie en de volgende weet niet anders dan dat hij altijd onder druk staat.

Het is niet perse erg om stress te ervaren, alleen als het een constant gegeven in je leven wordt, begint het een beperking te worden waardoor je je niet kunt ontwikkelen zoals je zou willen. Aan de andere kant is er ook positieve stress die er voor zorgt dat je net even dat extra duwtje in je rug krijgt om je doel te bereiken. Overmatige stress daarentegen hindert je op weg daarnaar toe.

Vanzelfsprekend wil je die positieve stress niet zomaar beperken. Juist de stress die je beperkt wil je op tijd herkennen waardoor je eerder in kunt grijpen. Dit zijn de tekenen:

Uitstellen

Grote stress kan je ervaren als een verlammende energie. Je weet dat je in moet grijpen en toch doe je het niet. Jaren geleden stond ik onder grote stress. Op een goed moment besloot een onbekend gebleven persoon zijn auto DOOR mijn auto heen uit te parkeren. Gevolg: een diepe deuk die van de deur helemaal naar achteren doorliep. Ik kwam er pas laat achter omdat ik mijn auto altijd benaderde vanaf de bestuurderskant. Toen ik de deuk eenmaal ontdekte wist ik dat ik de verzekering moest bellen, maar ik deed het niet. Ik kon een moeilijk gesprek niet aan en stelde het uit met als gevolg dat ik uiteindelijk een vet bedrag zelf op kon hoesten om het te laten repareren.

Chaos

Als je stress ervaart is je leven vaak chaotisch. Je huis is een zootje, je rekeningen worden te laat betaald en vaak kom je te laat tot de ontdekking dat er geen schone onderbroek meer in de kast ligt (verdomd, het lijkt wel op mijn leven op dit moment ;-) Al met al geeft dat ook weer stress waardoor je in een soort cirkel terechtkomt.

Gedachteloos eten

Onder stress eet je of te veel of eet je juist helemaal niet omdat je met je gedachten totaal ergens anders zit. Bij mij kunnen beide vormen voor komen afhankelijk van het soort stress waar ik in zit. Bij emotionele stress eet ik te veel en als ik perse dingen voor elkaar wil hebben (en dus te weinig aandacht voor mijzelf heb) vergeet ik te eten. Eten verandert je gedachtegang en kan agressief reageren als je moedig moet zijn of als je vecht tegen de kracht van stress. Voedsel verandert de emoties. Het zorgt ervoor dat je tijdelijk geen stress hoeft te voelen.

Afstandelijkheid

Soms kan je wegzakken in een zwart gat door stress. Niets wil meer, niets lukt meer en om eerlijk te zeggen kan het je geen drol schelen. Het maakt toch niet meer uit en je geeft jezelf ook nog de schuld van wat er gebeurd is.

Agressiviteit

Je hebt assertiviteit en je hebt agressiviteit. Normaliter kan ik prima voor mijzelf opkomen. Ik ben in staat om mensen te vertellen wat ik van de situatie vind en om te zeggen wat ik vind dat er moet gebeuren. Ik doe dat op een duidelijke manier en het feit dat ik mijn mening meegedeeld heb vind ik prettiger dan dat ik persé door wil drammen. Als ik echter onder druk kom te staan krijgt het geheel een agressief randje waarbij anderen altijd de schuldige zijn. Dan is het plotseling niet meer zo vrijblijvend. Dan wil ik gewoon dat de stress weggaat en die vecht ik liever weg dan dat ik ‘m weg onderhandel.

En dan nu het goede nieuws, want daar ben je ondertussen wel aan toe… (hoop ik).

Stress valt te beperken. Ik heb er al een aantal artikelen over geschreven:

  1. Ga sporten. Lichaamsbeweging zorgt voor het op de juiste manier afvoeren van stress
  2. Breng je gebruik van suiker terug tot een minimaal gebruik
  3. Ruim je leven op.
  4. Doe ‘s niks
  5. Analyseer wat de belangrijkste oorzaken zijn van je stress
  6. Ga mediteren
  7. Houd een dagboek bij
  8. Doe wat je leuk vind en wel nu
  9. Doe moeite om de stem in je hoofd te begrijpen



13 april 2009

Ben je echt gelukkig?

Centreren door Jolanda Bolt

We willen allemaal gelukkig zijn. Helaas is er geen gouden pil die ik je kan geven waardoor je wordt wat je wilt zijn. Voor ieder van ons staat geluk namelijk voor iets anders. Soms komt het voor dat je denkt dat je gelukkig bent, maar het toch niet echt bent. Wat is het verschil tussen een werkelijk gevoel van geluk en dat oppervlakkige gevoel van geluk?

Werkelijk geluk is niet te beschrijven als opwinding, maar juist van innerlijke rust. Ik dacht altijd dat gelukkig zijn je in een constant opgewonden gevoel. Dat was ook wat ik zocht. Maar ik kwam er achter dat gelukkig zijn juist veel meer een gevoel is van eindelijk op je plek zijn. Die plek waar je jezelf kan zijn. Je bent niet langer onzeker of onrustig. Je twijfelt niet meer. Toch kan het zijn dat wat je voelt verwart met gelukkig zijn.

Trots

Je kan niet echt gelukkig zijn als je je superieur voelt aan anderen. Je hoeft namelijk aan niemand te bewijzen dat je beter bent dan iemand anders. Echt geluk houdt in dat je blij bent voor wat anderen bereiken. Er is geen gevoel van minder- of meerderwaardigheid. Als je je vaak vergelijkt met anderen dan is je gevoel van geluk vluchtig. Als je blij kan worden van het succes van anderen dan heb je een ingang gevonden tot geluk.

Complimentjes

Veel van ons worden heel blij van het krijgen van complimentjes. Ik kan niet ontkennen dat ik daar ook bij hoor. Ik hoor nou eenmaal graag dat ik iets goed heb gedaan. Ik bedoel maar, ik ben niet voor niets een perfectionist. Maar op het moment dat je afhankelijk wordt van complimentjes dan gaat er iets mis. Zolang je ze krijgt ben je gelukkig maar op het moment dat ze uitblijven zakt je geluksmeter tot ijzige diepten. Werkelijk geluk komt alleen als we onszelf waarderen zonder dat de mening van anderen daarvan op invloed is.

Succes

Als je succesvol bent dan hoort daar vaak een gevoel van geluk bij. Je vervult je verlangen (b.v. door succesvol te zijn in je werk) en daarom kan je gelukkig zijn. Maar dat gevoel is vaak van bijzonder korte duur, want vaak is het zo dat je al heel snel doorgaat met een nieuw project. Vaak staan we niet zo lang stil bij onze successen. Dat houdt dus in dat je blijft jagen op succes. Het komt er dus niet op aan dat je je doelen bereikt maar dat je bezig bent om je leven te verbeteren en het innerlijk proces waarbij je ontdekt wie jij bent.

Afhankelijkheid

We willen allemaal bij iemand horen. We zien de ander als ‘onze’ man (of vrouw) of ‘mijn’ vriend(in). We verwachten dat zij ons op dezelfde manier behandelen. In liefde gaat het niet om verwachtingen, maar alleen maar om wat er op dat moment te verkrijgen is. Het maakt niet uit wat dat is omdat het gewoon goed en voldoende is. Als je partner een tijd overbelast is en even geen zin heeft om allerlei trucs uit te halen tussen de lakens dan is dat oké, omdat je weet dat er tussen jullie niets verandert. Als je afhankelijk bent dan ga je van alles zoeken achter dat gebrek aan aandacht.

Gelukkig

Uiteindelijk gaat het er om dat je voor jezelf leeft en dat je andere open en onvoorwaardelijk tegemoet treedt. Dat is wat geluk brengt. Zorg allereerst dat jij gelukkig bent, anders kan je niets geven aan de ander. Een gevend persoon die aandacht heeft voor de ander kan zichzelf verbinden.

Happiness is not achieved by the conscious pursuit of happiness; it is generally the by-product of other activities. ~Aldous Huxley (1894 - 1963)



9 april 2009

Creëer flow in je leven

Flow door Xinapray

“Blijf niet hangen in het verleden, droom niet van de toekomst, concentreer je
op het huidige moment.” ~Buddha
Ken je die momenten waarop je de tijd vergeet als je iets graag doet? Ik wel, bij het schrijven. Dergelijke momenten kan je flow noemen. Het is een staat waarin we graag willen zijn omdat het bijdraagt aan ons gevoel van geluk.

Als je in flow bent, dan:

  • ben je helemaal gefocust op wat je doet
  • ga je helemaal op in het NU
  • vergeet je jezelf, anderen en de wereld om je heen
  • vergeet je de tijd
  • voel je je gelukkig, en
  • ben je creatiever en productiever dan je normaliter bent.

Flow is belangrijk omdat het je heel dicht bij jezelf brengt. Op die plek maak je je geen zorgen meer over al die dingen die zo ontzettend af kunnen leiden. Je bent dan in staat om beter werk af te leveren (kwalitatief), maar je kunt ook meer doen dan normaal (kwantitatief). In de flow-staat laat je jezelf niet meer afleiden door kleine dingetjes, maar kan je juist al die kleine klusjes nu eens afmaken. In deze staat verlaag je stressverschijnselen. Niet alleen omdat je je hoofd anders gebruikt, maar ook omdat je je to-do lijst gestructureerd afwerkt. Die flow is zo gek nog niet.

Ik kan me voorstellen dat je je nu afvraagt hoe je die staat gemakkelijk kunt bereiken. Het antwoord ligt in de gewone dingen en je hoeft echt niet een paar centimeter boven de grond te zweven om je lekker te voelen:

  • Doe wat je leuk vindt. Als je opziet tegen taken dan zal het moeilijk zijn om je daarin te verliezen. Maar als je op zoek gaat naar de positieve aspecten van die taken dan kom je veel dichter bij je flow.
  • Kies die taken die je leuk vindt en die belangrijk voor je zijn. Je kan natuurlijk alle taken doen omdat ze gedaan moeten worden, maar kies vooral die taken die voor de toekomst belangrijk voor je zijn, des te meer plezier heb je er in.
  • Je taak mag best een beetje moeilijk zijn. Concentratie kan je helpen, maar het moet ook weer niet zo moeilijk zijn dat je begint te tobben hoe je iets aan moet pakken. Zorg voor uitdaging in de juiste moeilijkheidsgradatie.
  • Zorg voor stilte om je goed te kunnen concentreren op wat je aan het doen bent. Dat houdt onder andere in dat je je email ’s een keer uitzet of de radio de mond snoert. Nee, dat doet geen pijn…, echt niet.
  • Zorg ervoor dat je uitgerust bent. Als je te moe bent kan je je niet concentreren en uiteindelijk geen flow bereiken.
  • Flow ontstaat door concentratie. Concentratie is iets dat je moet ontwikkelen. Word je bewust van je behoefte om van taak te switchen. Als je je daarvan bewust wordt dan kan je het veranderen. Richt je weer rustig op de taak waar je mee bezig was en kijk of je je concentratie weer op kan pakken.
  • Plezier hebben in wat je doet is noodzakelijk. Met de pestpokkenhekel bezig zijn met je werk is niet bevorderlijk voor je flow. Flow bereik je alleen bij het doen van dingen die je interessant vindt en die je leuk vindt om te doen.
  • Verwacht niet te veel van jezelf. Flow creëren doe je niet zomaar. Maar als je het eenmaal meegemaakt hebt dan zul je het vaker willen. Ik krijg het vaak als ik werkelijk lekker bezig ben met schrijven. Blijf oefenen.
  • Zie de korte momenten waarop je de tijd even kwijt was. Flow heb je niet zomaar een hele middag. Herken de dagen waarop je een half uurtje in flow was en bouw het rustig uit.

Flow is iets dat je veel kan brengen. Met name in je werk kan dat belangrijk zijn omdat het je geen moeite kost en in veel gevallen voelt het zelfs alsof het je energie oplevert. En zo zou het moeten zijn: energie ontvangen voor het doen van leuke dingen. Zou dat geen mooie balans zijn?



5 april 2009

Op gevoel

Reason and Intuition door Ecstaticist

Een paar jaar geleden, moest ik, als ik een keuze maakte, me specifiek verbinden met mijn intuïtie om te voelen of deze al dan niet goed voor me zou zijn. Gebruik maken van mijn intuïtie was dus een bewuste schakeling.
Tegenwoordig gaat dat veel vloeiender. Waarschijnlijk komt dat om ik mijn eigen keuzes meer vertrouw. Ik durf nu te bouwen op wat ik van binnen herken als de juiste richting. Daarom denk ik dat een ontwikkeling van een goede intuïtie gepaard moet gaan met ontwikkeling van zelfvertrouwen.
Intuïtie is moeilijk te begrijpen. Het is niet op feiten gebaseerd. Eigenlijk alleen maar op gevoel. Daarom is het niet verstandig om al je keuzes te baseren op je intuïtie. Een goede keuze is gebaseerd op zowel feiten als gevoel. Het een kan eigenlijk niet zonder het ander.
Intuïtie is de manier waarop je contact maakt met je onderbewuste, de grote archiefkast waarin je alle informatie bewaart die je binnenkrijgt. Omdat je niet alle informatie bewust kunt maken moet je het door een grote zeef voeren zodat je het kunt verdelen in ‘direct bruikbare informatie’ en ‘niet direct bruikbare informatie’. De ‘niet direct bruikbare informatie’ boor je pas aan als er niet zomaar een goede rationele beslissing te nemen is.
De ‘niet direct bruikbare informatie’ zijn dingen die je wel ziet en registreert maar niet zomaar bewust bent. Denk maar ’s aan het gevoel dat je kunt hebben bij een sollicitant. Soms krijg je een bepaald gevoel bij woordgebruik of lichaamstaal. Soms gaat dat zelfs zo ver dat je haar overeind kan gaan staan als iemand maar binnenkomt, en dat terwijl je de persoon niet eens kent. Persoonlijk heb ik het vaak bij de oogopslag van mensen. Ik zie in ogen of die wel of niet te vertrouwen zijn. Tegenwoordig vaar ik daar bijna blind op. Ik hoef iemand maar even aan te kijken en ik weet wat voor vlees ik in de kuip heb.
Die intuïtie is bij mij ontwikkeld doordat ik in het verleden heel veel tarotlezingen heb gedaan. Vijfennegentig procent daarvan gingen online waardoor ik nog veel meer moest vertrouwen op mijn intuïtie. Toen ik ophield met die lezingen heb ik die scherpte tijdelijk opgeborgen. Opvallend was dat ik op dat moment veel meer moeite kreeg om mijn eigen keuzes te kunnen vertrouwen. Een hele tijd heb ik geworsteld met mijn zelfvertrouwen. Nu is het (gelukkig) weer terug; zou het kunnen zijn dat ik mijn intuïtie toch maar weer van stal heb gehaald?
Ondertussen ben ik er wel achter dat ik geen computer ben. Ik ben een eenheid van zowel ratio als gevoel en het lukt me niet om maar van één deel gebruik te maken. Het is als het spelen van een symfonie door een orkest. Afzonderlijk klinken de instrumenten best aardig, maar samen kan het je een groots gevoel geven.
Een techniek waar ik veel gebruik van maak is het intuïtief beantwoorden van vragen. Ik stel een vraag en luister naar het eerste antwoord dat in mij omhoog komt. In het begin zette ik nog wel eens vraagtekens bij wat er dan kwam, maar dat is nu voorbij. Sommige dingen weet ik gewoon.
Iets anders wat heel erg geholpen heeft om mijn intuïtie (en dus mijn zelfvertrouwen) te ontwikkelen is meditatie. Gewoon dat rustmoment waarin je die eeuwige draaimolen in je hoofd een tijdje stop zet en luistert naar wat er nog wel is. Soms is dat alleen maar stilte, soms komen er ook mooie en bruikbare aspecten naar voren.
Luisteren naar wat er ‘zomaar’ naar boven komt is eng omdat we in onze maatschappij geacht worden keuzes te maken op meetbare aspecten. Om te kijken of je intuïtie klopt kan je voor een tijdje een soort dagboek bijhouden om te kijken of het gevoel wat je bij sommige mensen of situaties hebt klopt. Vaak moet er (veel) tijd over heen om te kijken of je het bij het rechte eind had. Omdat ik veel gebruik maak van mijn dagboek kan ik het wat gemakkelijker nazoeken, maar soms is het handig om daarvoor een specifiek dagboek te gebruiken.
Intuïtie vindt plaats aan de rechterkant van je hersenen. De linkerkant is met name voor logische aspecten terwijl het gevoel, je creativiteit en je intuïtie zich aan de rechtkant van je hoofd plaatsvinden. Oefen die rechter kant door meer creatief bezig te gaan. Ga tekenen, dansen, schilderen. Leer visualiseren en doe mee aan brainstormsessies. Het associëren dat ik met die tarotkaarten deed heeft daar waarschijnlijk heel veel aan bijgedragen, vandaar dat het bij mij redelijk ontwikkeld is.
Als je geïnteresseerd bent in het ontwikkelen van je intuïtie kijk dan ook nog eens bij de gerelateerde artikelen.
Gerelateerd:



1 april 2009

Update 101/1001 - maart 2009

Start 16 augustus 2008
Huidige stand – 74 van de 101 punten open (73%)
Nog 773 van de 1001 dagen te gaan (77%)
Het is weer tijd voor de 101/1001 lijst update. In maart heb ik de volgende dingen van mijn lijst af kunnen strepen:
  • 10 – Knipogen naar een vreemde man. Ik dacht altijd dat dat moeilijk is, maar ik wam er achter dat als ik iemand groet, ik er automatisch een knipoog bij doe. Raar? Hmmm, misschien wel…
  • 21 – Ik ben naar Bolt geweest. Nu zou ik de film nog wel uit hebben kunnen kiezen, maar dan zou ik naar de engelstalige versie zijn gegaan omdat ik de oorspronkelijke stemmen veel leuker vind. In dit geval ging ik naar de nagesynchroniseerde versie; de kinderversie J Dit kwam omdat er nu een heel leuk kind in mijn leven is gekomen (samen met haar ook zo leuke vader). Dat had ik niet kunnen bedenken toen ik deze lijst maakte.
  • 34 – Drie dagen lang niet online gaan. Nou dat is nu geen enkel probleem meer. Ik ga bijna elke vrijdag naar mijn vriend om daar vervolgens het hele weekeinde te blijven. Mijn onlinetijd is ernstig verminderd.
  • 44 – Ik ben nu 23kg afgevallen. De snelheid is er volledig uit, maar dat komt voornamelijk omdat mijn programma zich nu richt op het opbouwen van mijn spierpercentage. Spieren zijn zwaarder dan vet en dus val ik niet zo hard meer af.
  • 49 – Ik ben begonnen met mijn hardloopcursus en boy oh boy wat is dat leuk! Ik had verwacht dat ik me direct helemaal aan gort zou lopen, maar dat gebeurt niet omdat we heeeeeeeel voorzichtig opbouwen. Op woensdagavond heb ik mijn groepstraining en ik oefen nog een keer extra op zaterdag. Verder heb ik nog twee fitnesstrainingen waar ook een cardiogedeelte in zit en die ik soms wel ’s verwissel voor een extra schema. Aan het einde van deze cursus is het de bedoeling dat ik drie minuten kan hardlopen en vervolgens start ik een andere training om me voor te bereiden op de 5 km (nr. 46).