25 augustus 2010

Inpakken en wegwezen?


In het vorige artikel had ik het er al over: ik ga verhuizen. Na ongeveer 200 jaar alleen gewoond te hebben trek ik nu in bij mijn lief en zijn dochter en ga ik van een stad met zo’n 94.000 inwoners naar een dorp met zo’n 10.000 inwoners. Inpakken en wegwezen… toch? Of toch niet?
Tot nu toe kon ik zeggen: na de vakantie dan begin ik met selecteren. Nu de vakantie voorbij is merk ik dat ik het toch wel moeilijk vind om een verhuizing voor te gaan bereiden.

Het is niet zo dat het een geweldig huis is dat ik achter ga laten, maar het is wel mijn veilige haven geweest voor lange tijd. De plek waar ik mij kon terugtrekken als de wereld wat te vijandig werd. Zelfs toen het eigenlijk meer een lekke hut was, was het nog steeds “thuis”.

Soms sta ik in de kamer en zie al die spulletjes die ik in al die jaren verzameld heb. Toch zijn er niet eens zoveel spullen die ik mee wil nemen: de bedden, de computer, het bureau, de boeken, wat keukenspullen, de boekenkasten (goed voor op mijn kantoor), de uitvergrote foto’s aan de wand…

Veel van mijn spullen heb ik zelfs gekocht toen ik op mijzelf ging wonen: de wasmachine, de oven, mijn bankstel en stoel. Ook de boekenkasten zijn overlevenden uit die periode.

Ik heb heel veel ouwe meuk, maar het is wel mijn meuk. Spul dat ik jaren achter mij aan heb gesleept en wat meerdere verhuizingen overleefd heeft. Dus als het toen al niet is weggegooid dan heeft het waarschijnlijk wel enige (emotionele) waarde voor me.

Aan de andere kant: hoe zou het voelen om alleen bovenstaande dingen mee te nemen en verder niets? Ergens helemaal opnieuw te beginnen? Het concept spreekt me op een vreemde manier ook wel weer aan. Maar ja, denk ik dan weer: stel dat ik iets weggooi en er later spijt van krijg?

Ik besef dat ik ergens moet beginnen, want met die laatste opmerking ga ik er zeker niet komen. Daarom ben ik toch maar begonnen om elke vrijdag naar mijn huis te gaan om het zodanig uit te mesten dat ik alleen nog dingen overhoud die belangrijk zijn om te laten staan in verband met de verkoop van het huis of omdat ik ze mee wil hebben.
En weet je... het lukt me eigenlijk heel aardig. Ik besef dat ik heel veel dingen heb die ik al jaren achter mij aan sleep maar eigenlijk niet meer gebruik. Als ik het al langer dan een jaar niet meer gebruik dan kan het toch ook weg? Alleen boeken kosten me moeite om weg te doen. Toch heb ik ook daar grote opruiming gehouden en zijn er 3 volle dozen naar de inbreng gegaan. Vond ik wel knap van mijzelf.
Onderstaande tips en trucs van Serenejourney.com gaven me houvast om rommel op te ruimen:
  • Kies een kamer en een kast in die kamer. Trek alles uit die kast en selecteer alleen die dingen die je echt wilt bewaren. Breng de rest naar de inbrengwinkel of gooi het weg.
  • Maak counters en grote oppervlakken vrij.
  • Berg dingen die je niet weg wilt doen op in goed gelabelde dozen. Stapel die zodanig op dat je de labels kunt lezen (dozen met labels bovenop die je opstapelt zijn niet nuttig).
  • Rommelladen zijn potentiĆ«le bommen. Als je niet oppast en ze af en toe opruimt dan ontploffen ze. Echt waar! Ik zweer het je!
  • Ik ben een pennenfreak. Ik gap ze overal mee waar ik maar kan. Gevolg: bekers vol met soms niet meer werkende exemplaren. Hoeveel pennen heeft een mens nodig? (hmm… ik heel veel).
  • Gooi kleren die niet meer passen, gevlekt of gescheurd zijn of niet meer modieus zijn weg of doneer ze bij de inbrengwinkel. Ja, ook als je er goede herinneringen aan hebt.
  • Ik heb iets met boeken. Maar als ik niet van plan ben om ze nog een keer te herlezen, waarom zou ik ze dan bewaren? Ooit heb ik al eens tien verhuisdozen volgepakt met boeken om “op te ruimen”. Ik zal ze dan nu toch maar eens goed sorteren. Waarschijnlijk kan er veel weg.

Ook Litemind.com heeft goede tips:

  • Recycle je administratie en papierwerk
  • Maak een lijstje van dingen die je aan wilt pakken
  • Ga door je medicijnenkastje of voorraadkast heen en verwijder alles wat over de datum is.
  • Wissel opruimen af met leuke dingen die je graag doet.
  • Neem regelmatig een pauze of wat te drinken of je hoofd even anders te gebruiken (yesss, mijn Nintendo DS gaat mee!)
  • Drink voldoende water, op de een of andere manier droog je uit van dit werk.
  • Organiseer je foto’s of digitaliseer ze.
  • Leef in het heden in plaats van het verleden. Spullen die je meesleept uit het verleden vormen ook een energetische bron die je in het verleden houdt. Gooi het weg en voel hoe het je geestelijk opruimt.

Mijn tips klinken zo goed als ik ze zo opschrijf. Maar het blijft raar om mijn huis op te doeken. Elke keer neem ik weer wat mee naar mijn nieuwe woonplek en telkens vindt het daar weer een plekje. Zolang het op die manier gebeurt komt het wel goed.

4 augustus 2010

Druk druk druk?


Het is weer voorbij die heerlijke vakantie en ondanks dat ik weer aan het werk ben, verbaas ik mij er over dat ik nog steeds zo ontspannen en luchtig ben. Wellicht is dit voor jou een levenshouding maar voor mij is het iets om me over te verwonderen.

Ik hoop dat ik dit gevoel kan vasthouden en in balans kan brengen met perioden waarin het veel drukker is. Drukte is niet erg, maar als je de druk gaat voelen in je lichaam dan gaat er iets niet helemaal goed.

Tegenwoordig lijkt het wel alsof je hip bent als je het druk hebt. Het is immers het standaardantwoord als je iemand vraagt hoe het gaat. Het lijkt wel alsof “druk” tot een doel verheven is. Alsof je niet helemaal spoort als je fluitend over de gang loopt op je werk. Toen ik dat zojuist deed concludeerden mijn collega’s dat die fluiter geen personeel kon zijn en moesten lachen toen ik door de deur kwam.

Je kunt je waarde niet uitdrukken in drukte. Je bent niet belangrijker als je druk bent. Toch denk mensen dat ze productiever zijn als ze veel overwerken en lange dagen maken. Dit is niet zo.

We hebben maar een beperkte concentratiespanne voor een dag. Als we langer werken dan wordt de productiviteit rap minder. Je zult vaker pauze moeten nemen om weer op te laden, maar dat doen we vaak niet; omdat we het zo druk hebben.

Je hoort me niet zeggen dat luiheid nu de nieuwe religie wordt, maar een tandje lager mag echt wel. Het is ook niet dat ik nu de wijsheid in pacht heb gekregen na drie weken vakantie, want ook dat was helaas niet het geval.

Het afgelopen jaar heb ik me helemaal suf gewerkt. Ik nam afscheid van de ene en begon in een andere baan en schreef in mijn vrije tijd meer dan 400 pagina’s voor mijn tarot en lekker eten websites. Ik denk dat ik in totaal zo’n 60 uur per week werkte. Gezond? Mwah… daar zouden we het over kunnen hebben… Half juni was de energie aardig op, terwijl ik toen nog echt een paar weekjes door moest. Ik had het dus niet zo slim aangepakt.

Toch zijn er mensen die het prima doen op nog veel meer uren per week. Ze voelen zich kalm en ontspannen. Zelfs als er onverwachte dingen gebeuren lijkt het alsof ze daar moeiteloos tijd voor maken. Verbazingwekkend gewoon…

Het verschil ligt er in dat je druk kunt zijn en je druk kunt maken. Als je die dingen doet die je leuk vindt dan vraagt dat heel wat minder energie dan als je je bezig houdt met vechten, overleven en overeind blijven. Druk zijn en er rustig onder blijven is iets dat zich in je hoofd afspeelt. Het vraagt geen energie.

Het volschrijven van die websites vind ik vreselijk leuk maar kost natuurlijk wel energie. En dan is 60 uur gewoon 60 uur.

Het komende jaar staan er veel veranderingen op de kaart voor mij, onder andere een verhuizing en een studie. Druk-druk-druk? Of gewoon een paar hele leuke en spannende dingen die er voor mij liggen?

Hoe trots op jezelf word je van druk zijn? Is het tegenwoordig niet een veel grotere prestatie om kalm te blijven en de dingen te doen op een normaal tempo? Ik zal moeten kiezen uit de dingen die leuk en nog leuker zijn. Als ik me daarbij rustig kan houden dan voegt dat veel meer toe aan mijn leven in het geheel dan dat ik ga lopen stressen.

Hoe voel jij je bij het idee om “druk zijn” achter je te laten en kalmte toe te laten in je leven? Laat het me weten via het commentaardingetje hieronder.