26 juli 2012

Niks doen is vrij eenvoudig

Kos, Greece - easy chair! door rigilbert

Gewoon even niks doen. Ik ben er sinds ik bedacht dat ik een eigen bedrijf zou openen niet meer zo goed in. Altijd Druk Heel Druk (ADHD). Da's niet zo goed, want af en toe heb ik daar behoorlijk last van. Dan kan ik niet meer gewoon op de bank zitten zonder dat ik wat doe.

Gelukkig ben ik niet alleen tegenwoordig. Veel mensen zijn niet goed in niets doen. Het is maar net wat je vroeg mee hebt gekregen in je opvoeding. Mocht je gewoon wel ’s rondhangen en roepen dat je je ontzettend verveelde? Ik wel. Mijn moeder zei dan dat ik gewoon heel vaak moest roepen dat ik me verveelde en dat ik dan toch echt wat aan het doen was. Wat een stom advies… maar toch zat er wel wat in, nu ik er over nadenk. Het zorgde er vooral voor dat je je verbond met het feit dat je niks deed. Helemaal niks. Geen zak. Geen moer. Aaaah, ik verveel meeeee!!!! Sommige mensen vervelen zich de blubber en doen er toch nog wat nuttigs mee (nou ja, nuttig…)

Het is toch wat, dat we niet meer weten hoe we niks moeten doen. Maar om te beginnen met niks doen, moet je klein beginnen. Staar niet naar een hele dag “niks doen”. Ik word al depressief van het idee.  Maar gewoon tien minuten moet toch te doen zijn? Eerst thuis beginnen. Telefoon uit, stikker uit de vaste telefoon, laptop dicht (sorry eerst dit verhaal afmaken, ja?) en dan gewoon op de bank zitten. Niks doen. Wat zou ik voelen? Ongemak? Waarom? Waarom kan ik niet meer gewoon even stil zitten? Moet toch mogelijk zijn?

Doe nu je ogen eens dicht. Gewoon tien minuutjes. Nee, niet om te dutten, maar gewoon tien minuten met je ogen dicht te zitten. Waarschijnlijk check je na vijf minuten al of het al voorbij is.

Of één...

Ik heb het met nadruk niet over mediteren… ik heb het over niks doen… Lukt het? Als het niet lukt geeft het niet. Gewoon opnieuw proberen. Probeer dit elke dag opnieuw. Wat is vijf of tien minuten per dag?

Wat je wel mag doen is op je ademhaling letten, maar alleen als je merkt dat het niks doen je irriteert en je moeite hebt met gewoon zitten. Waar bevindt je ademhaling zich? Hoog in je borstkas of gaat het juist naar beneden tot onder je navel? Hoe verder je ademhaling naar beneden gaat, hoe beter je bent in niets doen (tenzij je er een sport van begint te maken). Zucht eens diep en voel hoe je lichaam en je hoofd rustiger worden als je goed ademhaalt. Niks doen is eigenlijk niks anders dan gewoon ademhalen, maar dan wel op een goede manier.

Voel ook eens of je lichaam of je hoofd moe is. Als je niet zo goed bent in niks doen dan kan het best zijn dat je er achter komt dat je ontzettend moe bent. Het kan een vervelende conclusie zijn omdat je dan weet dat je werkelijk vaker niks moet gaan doen. Aan de andere kant is er geen beter moment dan nu om er achter te komen dat het ook anders kan. Eigenlijk ben je het contact met je lichaam helemaal kwijt. Gewoon omdat je al een tijdje aan het rennen bent en te weinig aandacht hebt voor je lichamelijke behoeften. Het beste dat ik mij af en toe kan geven is een middagdutje. Dat vind ik zo ontzettend lekker. Gewoon een uurtje (of twee) liggen knorren en dan wakker worden in het besef dat dit nou net was wat ik nodig had. Daarna kan ik zomaar nog twintig minuten niks liggen doen.

Gewoon niks doen is gewoon helemaal ontspannen. Je kan het doen en je toch helemaal spannen en opfokken. Het is een manier, maar volgens mij geeft het je niet wat je nodig hebt. Ontspannen is iets dat je moet leren en je kan het vergelijken met het vinden van je plekje in bed. Je draait wat, je schuift wat en je verlegt je benen naar een andere plek. En plotseling, hoe zal ik het omschrijven, vloeit de spanning van de dag weg en lig je ontspannen. Er is niet zo veel voor nodig om te kunnen ontspannen. Gewoon een lekker plekje vinden. Als dat je niet lukt wat is de reden dat het niet lukt? Wat gaat er door je hoofd? Wat gebeurt er in je lichaam? Ben je moe? Ben je hongerig? Er kunnen allerlei redenen zijn waarom je je niet kan ontspannen.

Iets anders dat je kan doen om nog verder te ontspannen is om je zelf een massage te geven. Ik weet wel dat een massage nog altijd het lekkerste is om door een ander te laten doen, maar ja, die zijn niet te allen tijde beschikbaar. Met je zelf masseren bedoel ik niet zo’n uitgebreide massage, maar gewoon je hand op je onderarm leggen en daar wat knijpen en kneden. Of je hand in je nek (terwijl je elleboog ondersteund wordt) en je nek masseren. Niks uitgebreids. Niks actiefs. Het moet nog steeds overkomen alsof je niks doet. Snappie?

Verder kan je ook nog je spieren aanspannen, telkens een lichaamsdeel, waarna je de spieren weer loslaat. Voel hoe ze van spanning naar ontspanning vloeien. Voel of het daarna meer ontspannen is. Herhaal het eventueel. Het beste is om van beneden naar boven te werken. Dus eerst je voeten daarna je benen, je buik, je borst, je armen, je handen, je nek, je gezicht.

Een heel goede manier om te ontspannen en niks te doen is in een warm bad. Een voorwaarde is dat je niet gestoord kan worden en dat de badkamer zo donker mogelijk is. Laat je in het hete water zakken en leun achterover. Gebruik eventueel een paar druppels lavendelolie om je te helpen bij het ontspannen. Wat je kan doen is je helemaal onder water laten glijden als het bad dat toelaat. Laat je armen naast je in het water hangen. Laat de warmte helemaal door je lichaam trekken. Een gespannen lichaam kan soms namelijk erg koud zijn. Kom pas uit het water als je rozijnenvingers hebt en het water helemaal afgekoeld is. Als je lef hebt spoel je jezelf af onder de koude douche.

Niks doen is helemaal lekker met iets smakelijks in je mond. Denk eens aan een romige toffee, een blokje chocolade of hete kruidenthee. Richt je helemaal op de smaak die je in je mond hebt, niet op het eten of drinken. Puur de smaak, niets anders. Sluit je ogen en proef. Eet niet, maar proef de smaak. Het is duidelijk iets anders. Probeer het ook eens terwijl je aan de maaltijd zit. Doe je ogen dicht en voel en proef wat je in je mond hebt. Neem de tijd om te kauwen en te genieten. Eten is meer dan je lichaam voeden, het is ook een vorm van ontspanning.

Niks doen kan je overal doen. Je doet dat door niet meer te multitasken, dus één ding per keer doen. Als je de krant leest, heb dan geen muziek aan. Als je eet, kijk dan geen televisie. Ga niet nadenken over wat je de rest van de dag zal doen. Doe wat je nu doet. Meer niet. Door je dat bewust te worden kan je soms gemakkelijker je telefoon uit te zetten als je de auto in stapt.

Door nog maar één ding tegelijk te doen krijgt je lichaam de kans om ook wat te zeggen. Eindelijk kan het er tussendoor komen om je te melden dat het honger heeft of moe is of gewoon dat het het allemaal zat is en dat je een vrije dag moet nemen. Je kan er pas naar luisteren als je niet langer alles door elkaar doet en je aandacht zodanig moet verdelen dat er geen aandacht meer is voor die subtiele signalen van het lichaam.
Als het chaos om je heen is, moet je eens proberen om helemaal niets te doen. Ga gewoon eens zitten en luister en kijk eens goed om je heen. Ervaar het verschil met zojuist toen je nog bijdroeg aan die chaos. Het is niet nodig om mee te doen met al het gedoe om je heen. Kies je reacties en het tijdstip waarop je ze geeft. Als je ze bewust geeft komen ze vaak duidelijker over.

Als je bezig ben om te leren niets te doen, kan dat in het begin een ongemakkelijk gevoel geven. We zijn zo gewend geraakt om aan alles mee te doen en net zoveel lawaai binnen te maken als er aan de buitenkant van ons afspeelt. Oefen jezelf in niks doen. Het zal je veel opleveren. Doe het maar gewoon.



Wil je meer weten over ontspannen? Overweeg dit prachtige boek over ontspannen door ademhaling eens. Het bevat allemaal manieren om die tien minuten te vullen met oefeningen om goed te ademen. Het leverde mij in ieder geval veel op. Zoveel dat ik nu heel rustig niks kan zitten doen.

En dat wil wat zeggen...

18 juli 2012

Gewoon gelukkig


Soms is het wel eens goed om belangrijke dingen weer eens op een rijtje te zien. Dat was tenminste mijn reactie toen ik onderstaand rijtje voor me zag:
  • Doe het beste wat je kunt binnen de grenzen die er zijn.
  • Verontschuldig je niet langer voor die dingen waar je geen invloed op hebt.
  • Houd op met perfect te zijn. Niemand is het en dat is prima zo.
  • Vier je feestjes en wees trots op wat je bereikt. Ook de kleine dingen.
  • Wees blij met de dingen die niet lukken. Je leert en groeit er van. Zonder mislukking geen ontwikkeling.
  • Probeer niet om met iedereen vriendjes te zijn. Dat kan niet.
  • Wees jezelf en leef volgens je eigen leefregels.
  • Neem jezelf niet al te serieus.
  • Leer om niks te doen.
  • Zie de dingen in perspectief.
Er word je al zo vaak verteld wie of wat je moet zijn. Als je naar iedereen probeert te luisteren kun je daar heel ongelukkig van worden. Waarom zouden zij het allemaal bij het rechte eind hebben en jij niet?
Als puntje bij paaltje komt gaat het er om, om gewoon gelukkig te zijn. Zonder veel dingen die van buiten jezelf komen. Geluk zit in jezelf. That's all...
Heb jij aanvullingen op deze lijst? Plaats ze dan bij de commentaren...

Een mooi boek over het loslaten van je perfectionisme is deze:

Bron: Sherrie van Serene Journey

12 juli 2012

Dat kan ik niet

Er was een tijd waarin ik niet zo geloofde in mijn vermogen om mijn eigen toekomst te vormen. Ik kan dat niet, dat lukt mij toch niet, dat zal mij nooit gebeuren.

Het was dodelijk voor mijn dromen. Tien jaar wachtte ik met het starten van mijn eigen onderneming. Nu zou ik niets anders meer willen doen.



Als je jezelf vertelt dat je iets niet kunt, dan ontneem je jezelf alle kracht om ook nog maar iets te ondernemen. Waarom zou je er nog aan beginnen om het wel voor elkaar te krijgen? Dat is toch al van te voren verspilde moeite?

Kijk, er is niets mis met jezelf vertellen dat je iets niet kunt als het echt waar is. Ik bedoel maar: ik ben niet in staat om op mijn kop te staan en dubbeltjes te poepen (al was het maar omdat er nu geen dubbeltjes meer zijn en ik elf jaar geleden niet zo slim was om een handje vol achter te houden).

Maar uitspraken als “ik kan niet zingen”, “ik kan niet autorijden” of “ik kan niet afvallen” hoeft niet per sé waar te zijn. Heb je het ooit geprobeerd? Zo ja, heb je deze conclusie getoetst bij anderen? Of hebben anderen jou dit verteld en ben jij er in gaan geloven?

Alles wat je niet kunt, kan in principe veranderd worden. Als je maar wilt. Er zijn voorbeelden te over om je ongelijk te bewijzen.

Vaak willen we niet eens proberen omdat we bang zijn om te falen. Kijk daarom eens of jouw “kanniknie” in het onderstaande rijtje verwoord staat:

  • Ik kan niet voor mijzelf gaan werken (omdat ik bang ben dat ik failliet ga)
  • Ik kan niet afvallen (omdat ik liever mijn verslaving aan chips blijf volhouden)
  • Ik kan niet stoppen met roken (omdat ik het niet in mijn eentje kan)
  • Ik kan niet lezen en schrijven (omdat ik mij er voor schaam dat ik het niet goed geleerd heb)
  • Ik kan geen orde op mijn bureau aanbrengen (omdat ik niet de tijd neem om een goed systeem te maken)
Veel “kanniknie’s” zijn gebaseerd op iets waar je bang voor bent. Emoties kunnen rare sprongen maken om te blijven zoals ze zijn. Soms moet je de moed hebben om jezelf te dwingen tot verandering. Want laten we eerlijk zijn: soms draaien we wel wat om de hete brij heen.

Word je gelukkiger van het feit dat jij iets niet kunt? Nee? Lees dan verder.

Alles wat je wilt kunnen doen is te leren. Ga naar de bibliotheek en leen alles wat los en vast zit over het onderwerp dat je wilt onderzoeken. Vraag mensen om je heen of ze iets weten van… Zoek op het internet tot je vingers blauw zien. Doe mee op fora en discussiegroepen. Daar vind je mensen die bereid zijn om je alles te vertellen over wat je wilt weten.

Misschien moet je allereerst bekennen dat de reden dat je iets niet kunt is omdat jij het jezelf vertelt.

Je beperkt jezelf tot de middelmaat. Misschien wel minder dan dat.

Alles wat je nodig hebt is iemand die je aan de hand meeneemt en je vertelt dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn. Dat wat je gemaakt hebt eigenlijk heel mooi is. Dat je niet alles hoeft te weten, maar dat je de tijd mag nemen om iets onder de knie te krijgen.

Omdat je nu volwassen bent, mag je je eigen volwassene in je leven zijn. Vertel jezelf wat je nodig hebt, neem jezelf bij de hand en ga gewoon doen wat je nog niet kunt.